Καθώς η Μεγάλη Εβδομάδα κορυφώνεται, η Πρέβεζα ντύνεται με κατανυκτική ατμόσφαιρα, όπου η θλίψη της Σταύρωσης συνυπάρχει με τη βαθιά προσμονή της Ανάστασης. Οι εκκλησίες γεμίζουν από πιστούς που συμμετέχουν στις ακολουθίες, ωστόσο η πόλη ξεχωρίζει για έθιμα που δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη μνήμη και την παρουσία των αγαπημένων που έχουν φύγει από τη ζωή.
Ξεχωριστή θέση κατέχει η τελετουργία της Μεγάλης Παρασκευής στο κοιμητήριο, όπου το απόγευμα πραγματοποιείται λειτουργία και Περιφορά του Επιταφίου. Το έθιμο, που τα τελευταία χρόνια αναβιώνει με πρωτοβουλία του Χρυσόστομος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης, συγκεντρώνει πλήθος κόσμου και δημιουργεί μια ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα, καθώς οι πιστοί τιμούν τους δικούς τους ανθρώπους μέσα σε κλίμα βαθιάς περισυλλογής.
Αργότερα το ίδιο βράδυ, οι Επιτάφιοι από τις ενορίες της πόλης διασχίζουν το ιστορικό κέντρο και συναντώνται σε κεντρικό σημείο, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα που συνδυάζει την παράδοση με τη συλλογική εμπειρία της κοινότητας.
Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, η εικόνα αλλάζει ριζικά. Η θλίψη δίνει τη θέση της στη χαρά, με επίκεντρο το ρολόι του Ιερός Ναός Αγίου Χαραλάμπους. Εκεί, λίγο μετά τις 9:30, πραγματοποιείται η πρώτη Ανάσταση με ένα εντυπωσιακό έθιμο: εκατοντάδες πήλινα σπάζουν στο πλακόστρωτο, συμβολίζοντας τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. Η γιορτινή ατμόσφαιρα ενισχύεται με κεράσματα και μουσικές από τη Δημοτική Φιλαρμονική.
Το ίδιο βράδυ, σε μια από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της τοπικής παράδοσης, το «Χριστός Ανέστη» ψάλλεται στο κοιμητήριο, μέσα σε ένα κλίμα βαθιάς συγκίνησης και ελπίδας. Για πολλούς πιστούς, αποτελεί έναν συμβολικό τρόπο να νιώσουν κοντά τους ανθρώπους που έχουν χάσει.
Λίγες ώρες αργότερα, τα μεσάνυχτα, η Ανάσταση γιορτάζεται σε όλους τους ναούς της πόλης. Η Πρέβεζα μετατρέπεται τότε σε ένα φωτεινό σκηνικό, όπου το φως των κεριών, οι ευχές και η αίσθηση κοινότητας δημιουργούν μια εμπειρία που συνδυάζει την παράδοση με τη ζεστασιά και τη νοσταλγία των παιδικών χρόνων.
