Ένα απόγευμα γεμάτο αναμνήσεις, χαμόγελα και προσμονή για όσα έρχονται εκτυλίχθηκε το Σάββατο στην Πρέβεζα, όταν οι γυναίκες του Γυναικείου Καρναβαλιού συναντήθηκαν για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας τους, σε καφέ της πόλης. Δεν ήταν απλώς μια ακόμα εκδήλωση· ήταν μια συνάντηση ψυχών, μια υπενθύμιση ότι ο θεσμός αυτός γεννήθηκε από την ανάγκη της γυναίκας να εκφραστεί, να δημιουργήσει και να μοιραστεί τη χαρά.
Την πίτα έκοψε η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας, κα Δήμητρα Αηδώνη, παρουσία γυναικών που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο καρναβάλι, αλλά και νέων κοριτσιών που τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Από τις παλαιότερες καρναβαλίστριες, που κουβαλούν μνήμες δεκαετιών, μέχρι τις νεότερες που γεμίζουν τον θεσμό με φρεσκάδα και όνειρα, το μήνυμα ήταν ένα:
το Γυναικείο Καρναβάλι Πρέβεζας είναι ζωντανό, δυνατό και συνεχίζει να ενώνει γενιές.
Σε μια ατμόσφαιρα ζεστή και ανθρώπινη, οι ευχές δεν περιορίστηκαν στη νέα χρονιά. Ήταν ευχές για αντοχή, για συνέχεια, για εκείνη τη σπίθα που κρατά το καρναβάλι κάτι παραπάνω από μια αποκριάτικη εκδήλωση: μια συλλογική μνήμη και μια γιορτή ζωής.
Το Γυναικείο Καρναβάλι Πρέβεζας μπαίνει πλέον στην τελική ευθεία των αποκριάτικων εκδηλώσεων, με τον παλμό να ανεβαίνει και την πόλη να ετοιμάζεται να φορέσει τα γιορτινά της. Την Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου, το αποκριάτικο πάρτι και η κλήρωση των γκρουπ θα δώσουν το πρώτο μεγάλο έναυσμα για τις φετινές συμμετοχές, σηματοδοτώντας την αρχή μιας περιόδου γεμάτης δημιουργία και ενθουσιασμό.
Η συνέχεια έρχεται την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου με την αγαπημένη «Περαντζάδα αλά παλιά», μια βόλτα στο χθες, εκεί όπου οι αναμνήσεις συναντούν τη νοσταλγία και η παράδοση περπατά χέρι-χέρι με το σήμερα.
Η κορύφωση θα έρθει την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, στις 20:30, με τη μεγάλη παρέλαση του Γυναικείου Καρναβαλιού Πρέβεζας. Μια παρέλαση που δεν είναι απλώς χρώμα και μουσική, αλλά μια δήλωση χαράς, ελευθερίας και συλλογικότητας, που αναμένεται να πλημμυρίσει την πόλη με καρναβαλικό παλμό, γέλια και συγκίνηση.
Γιατί το Γυναικείο Καρναβάλι Πρέβεζας δεν είναι μόνο Αποκριά.
Είναι οι γυναίκες του.
Είναι οι ιστορίες τους.
Είναι η απόδειξη ότι όταν η παράδοση έχει καρδιά, συνεχίζει να χτυπά δυνατά, όσο κι αν περνούν τα χρόνια.
