Με μεγάλη συμμετοχή και σε ιδιαίτερα γιορτινή ατμόσφαιρα αναβίωσε και φέτος το παραδοσιακό έθιμο στον Αϊ Γιάννη τον Ριγανά στην Πρέβεζα, συγκεντρώνοντας πλήθος κόσμου που επισκέφθηκε το ιστορικό εκκλησάκι, με σύμμαχο τον καλό καιρό.
Το αντάμωμα, όπως προστάζει η παράδοση των κατοίκων του Μύτικα αλλά και των επισκεπτών, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Ο Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Μύτικα ”Ο Μύτικας”, σε συνεργασία με τους καταστηματάρχες και τους εθελοντές, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, δημιουργώντας μια ζεστή και φιλόξενη γιορτή για όλους.
Από νωρίς το πρωί οι σούβλες πήραν φωτιά με τα αρνιά να ψήνονται παραδοσιακά, ενώ το κρασί, οι μπύρες και τα αναψυκτικά έρρεαν άφθονα. Οι επισκέπτες που κατέκλυσαν τον χώρο έξω από το εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη του Ριγανά είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν στιγμές ξεγνοιασιάς, γεύσης και συντροφικότητας.
Στην εκδήλωση το παρών έδωσαν ο δήμαρχος Πρέβεζας Νίκος Γεωργάκος, ο αντιδήμαρχος Κώστας Ματέρης, ο επικεφαλής του Δημοτικού συνδυασμού ”Ανάπτυξη Τώρα” Γιώργος Νίτσας, ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μύτικα Τίμος Μπέλλος, ο γενικός γραμματέας του Δήμου Γιάννης Βέργος, σύσσωμο το Διοικητικό συμβούλιο του Πολιτιστικού Περιβαλλοντικού Συλλόγου Μύτικα ”ο Μύτικας”, καθώς και πλήθος κόσμου.
Το έθιμο, που τηρείται εδώ και πολλές δεκαετίες, αναβιώνει κάθε χρόνο αμέσως μετά το τέλος της θείας λειτουργίας, κρατώντας ζωντανή μια παράδοση βαθιά ριζωμένη στην τοπική κοινωνία. Στα παλαιότερα χρόνια, οι κάτοικοι μιας περιοχής με έντονη κτηνοτροφική δραστηριότητα συγκεντρώνονταν στο εκκλησάκι και έστηναν τη γιορτή με ό,τι διέθετε ο καθένας.
Σήμερα, η συνήθεια αυτή έχει εξελιχθεί σε ένα αγαπημένο λαϊκό αντάμωμα, όπου κυριαρχούν οι εκλεκτοί μεζέδες, το κρασί και φυσικά ο παραδοσιακός οβελίας, που δεν θα μπορούσε να λείπει από τη γιορτή.
Σύμφωνα με την παράδοση, το εκκλησάκι χτίστηκε γύρω στο 1800 από έναν βοσκό, ο οποίος έβλεπε τα ζώα του να πεθαίνουν. Απελπισμένος, ζήτησε τη βοήθεια του Θεού και τότε είδε στον ύπνο του τον Άι Γιάννη, ο οποίος του είπε πως το κακό θα σταματήσει μόνο αν χτιστεί εκκλησάκι στο όνομά του. Έτσι κι έγινε, δίνοντας ζωή σε έναν τόπο πίστης και παράδοσης που παραμένει ζωντανός μέχρι σήμερα.
