Η αποχώρησή του από τη Βουλή δεν δείχνει διάθεση αυτοκριτικής, αλλά απομάκρυνση από την ευθύνη.
Δεν στάθηκε δίπλα στο κόμμα του, ούτε στους ανθρώπους που τον στήριξαν, και με τις σκιές περί νέου κόμματος γύρισε την πλάτη σε όσους πίστεψαν στο κοινό όραμα.
Έτσι, απαξίωσε και τον ίδιο τον όρο «σύντροφος», που σημαίνει κοινή πορεία.
Γιατί σύντροφος είναι εκείνος που μένει και παλεύει, όχι εκείνος που αποχωρεί όταν δοκιμάζεται ο χώρος του
Ο οπορτουνισμός που ο ίδιος καλλιέργησε τον ακολουθεί μέχρι τέλους — μεταμφιεσμένος σε νέο ξεκίνημα.
Όμως, η ουσία βρίσκεται αλλού…
Ο ψηφοφόρος είναι αυτός που κρατά το τιμόνι.
Είναι αυτός που καλείται να διακρίνει, να φιλτράρει, να επιλέξει:
αν θέλει πολιτικούς με προσωπικές φιλοδοξίες ή ανθρώπους με αξία, συνέπεια και διάθεση προσφοράς.
Γιατί η πολιτική δεν είναι σκηνή σωτήρων,
είναι χώρος ευθύνης —
και εκεί μετρά ποιος μένει, ποιος προσφέρει και ποιος πορεύεται μαζί με τον λαό.
Εμείς, ως ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής,
συνεχίζουμε τον αγώνα μας με σταθερή πυξίδα την ευημερία του πολίτη,
την προστασία της κοινωνικής αξιοπρέπειας,
και την αντίσταση απέναντι στην κυβερνητική κατακρεούργηση των δικαιωμάτων και της καθημερινότητας.
Γιατί η Δημοκρατία χρειάζεται παρουσία, όχι φυγή.
Και το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι παρόν.
