Στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ συμμετείχε ο πολιτευτής και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Παύλος Φραγούλης, καταθέτοντας μια πολιτική τοποθέτηση με έμφαση στην ανάγκη επανεκκίνησης της χώρας και ανασυγκρότησης της παράταξης.
Ο κ. Φραγούλης υπογράμμισε ότι η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ανασφάλεια σε πολλαπλά επίπεδα – οικονομικό, θεσμικό και κοινωνικό – τονίζοντας πως «η νοσταλγία δεν αποτελεί στρατηγική» και ότι απαιτούνται νέες πολιτικές με ειλικρίνεια και σαφές σχέδιο.
Στην ομιλία του, έθεσε ως βασική προτεραιότητα την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, προτάσσοντας:
- μια δημοκρατία με ισχυρούς και ανεξάρτητους θεσμούς,
- ένα κράτος που λειτουργεί υπέρ του πολίτη,
- και κανόνες που εφαρμόζονται ισότιμα για όλους.
Παράλληλα, ανέδειξε την ανάγκη για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που θα βασίζεται στην καινοτομία, τη γνώση και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της περιφέρειας, επισημαίνοντας ότι «δεν υπάρχει ισχυρή Ελλάδα με αδύναμη περιφέρεια».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην κοινωνική δικαιοσύνη, εστιάζοντας σε ζητήματα εργασίας, φορολογίας, ενέργειας και στέγασης, ενώ τόνισε ότι η πράσινη μετάβαση και η τεχνολογική εξέλιξη πρέπει να έχουν κοινωνικό πρόσημο και να ωφελούν τους πολλούς.
Κλείνοντας, έθεσε το δίλημμα για το μέλλον της παράταξης, τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ οφείλει να επιστρέψει ως πρωταγωνιστής της πολιτικής σκηνής, εκφράζοντας την κοινωνική πλειοψηφία με καθαρές θέσεις, ενότητα και πολιτικό θάρρος.
Στην αναφορά του στην Φώφη Γεννηματά, επανέλαβε το μήνυμα αισιοδοξίας ότι «τα όνειρα είναι πιο δυνατά από τις αναμνήσεις», καλώντας σε συστράτευση για μια νέα πορεία της χώρας και της παράταξης.
Αναλυτικά η ομιλία του:
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ζούμε σε μια εποχή που τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο. Ο κόσμος αλλάζει με ταχύτητα, οι βεβαιότητες καταρρέουν και οι κοινωνίες αναζητούν ξανά σταθερότητα, ασφάλεια και προοπτική. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, είναι ξεκάθαρο ότι η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική. ·Δεν μπορούμε να απαντήσουμε στα προβλήματα του σήμερα με εργαλεία του χθες.
Δεν μπορούμε να ζητάμε εμπιστοσύνη από μια κοινωνία που έχει κουραστεί, αν δεν της μιλήσουμε με ειλικρίνεια και σχέδιο. Η Ελλάδα χρειάζεται να ξεκινήσει ξανά, από την αρχή.
- Με νέους όρους
- Με νέα αυτοπεποίθηση
- Με καθαρές απαντήσεις.
Γιατί σήμερα, η ανασφάλεια δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι θεσμική, κοινωνική, υπαρξιακή. Είναι ο νέος άνθρωπος που πιστεύει ότι θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς του. Είναι ο εργαζόμενος που δεν βλέπει ανταμοιβή στην προσπάθειά του. Είναι ο πολίτης που νιώθει ότι το κράτος δεν τον προστατεύει, αλλά τον δοκιμάζει. Σε αυτή την πραγματικότητα δεν χωρούν ίσες αποστάσεις. Η πολιτική απαιτεί θέση. Και εμείς διαλέγουμε πλευρά.
Διαλέγουμε την πλευρά των πολλών.
- Των ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση σε κλειστά δίκτυα εξουσίας.
- Των ανθρώπων που κρατούν τη χώρα όρθια, χωρίς να ακούγονται.
- Του αγρότη που αγωνιά για το αύριο.
- Του επαγγελματία που φορολογείται χωρίς να ευθύνεται.
- Του νέου που δεν μπορεί να κάνει οικογένεια.
- Της περιφέρειας που βλέπει τα παιδιά της να φεύγουν.
Αυτή είναι η Ελλάδα που εκπροσωπούμε. Και για αυτή την Ελλάδα λέμε κάτι καθαρό: δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ξέρουμε τα λάθη μας. Κάναμε την αυτοκριτική μας. Πληρώσαμε το πολιτικό κόστος. Αλλά δεν ξεχάσαμε ποτέ, ποιον εκπροσωπούμε. Και σήμερα, δεν ζητάμε πίστη σε συνθήματα. Ζητάμε εμπιστοσύνη σε ένα σχέδιο. Ένα σχέδιο που δίνει ξανά πρόσημο στην πολιτική. Πρώτα απ’ όλα, με μια δημοκρατία που λειτουργεί. Με θεσμούς που δεν λογοδοτούν στην εξουσία, αλλά στον πολίτη. Με ένα κράτος που προστατεύει, δεν εξυπηρετεί. Με κανόνες που ισχύουν για όλους. Χωρίς εξαιρέσεις. Χωρίς προνόμια.
Γιατί χωρίς εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει προοπτική. Δεύτερον, με μια νέα παραγωγική βάση. Μια οικονομία που δεν βασίζεται στην εύκολη κερδοσκοπία, αλλά
- Στη δημιουργία.
- Στην καινοτομία.
- Στη γνώση.
- Στην εργασία με αξιοπρέπεια.
Μια οικονομία που δίνει χώρο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Που ενισχύει τον πρωτογενή τομέα. Που στηρίζει την περιφέρεια. Γιατί δεν υπάρχει ισχυρή Ελλάδα με αδύναμη περιφέρεια. Και τρίτον, με δικαιοσύνη στην καθημερινότητα. ·Στη δουλειά. ·Στη φορολογία. ·Στην ενέργεια. ·Στη στέγαση. Γιατί πρόοδος δεν είναι οι αριθμοί. Πρόοδος είναι να ζεις καλύτερα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι μεγάλες προκλήσεις της εποχής δεν μας φοβίζουν, μας υποχρεώνουν να δράσουμε.
Η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να είναι άδικη. Δεν μπορεί να πληρώνουν οι πολλοί και να κερδίζουν οι λίγοι. Η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό. Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Και η μετάβαση πρέπει να γίνει με συμμετοχή της κοινωνίας, με ενεργειακές κοινότητες, με όφελος για τον πολίτη. Η τεχνολογία επίσης δεν είναι απειλή. Απειλή είναι να μείνουμε πίσω. Γι’ αυτό επενδύουμε στις δεξιότητες. Στην επανεκπαίδευση. Στην αξιοπρέπεια της εργασίας.
Ο εργαζόμενος δεν πρέπει να φοβάται την αλλαγή. Πρέπει να κερδίζει από αυτήν. Και ναι, μιλάμε και για ένα κράτος που μπορεί να διαχειρίζεται με αυτοπεποίθηση και το μεταναστευτικό.
- Με κανόνες.
- Με διαφάνεια.
- Με ένταξη.
Γιατί ισχυρή δημοκρατία σημαίνει κοινωνία με κανόνες που ισχύουν για όλους. Συντρόφισσες και σύντροφοι, Το ερώτημα όμως δεν είναι μόνο τι χώρα θέλουμε. Είναι και τι παράταξη θέλουμε. Θέλουμε ένα κόμμα συμπλήρωμα; Ή θέλουμε μια παράταξη πρωταγωνιστή; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί τη νίκη. Που εκφράζει την κοινωνική πλειοψηφία.
Που συγκρούεται με τη συντήρηση, όχι περιστασιακά, αλλά στρατηγικά. Χωρίς θολά μηνύματα. Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Με καθαρές γραμμές.
- Ένα κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία, αλλά με αρχές.
- Με διεύρυνση, αλλά με πολιτική συνάφεια.
- Με συμμετοχή των μελών, όχι των περαστικών.
Ένα κόμμα που δίνει λόγο στη νέα γενιά. Όχι ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως δύναμη αλλαγής. Γιατί αν δεν εμπνεύσουμε τους νέους, δεν έχουμε μέλλον. Με σεβασμό στους αγώνες της παλιάς γενιάς! Και τελικά, το ερώτημα είναι απλό: Θα παρακολουθούμε τις εξελίξεις ή θα τις διαμορφώσουμε;
- Η στιγμή που ζούμε ΔΕΝ είναι συνηθισμένη. Είναι στιγμή ευθύνης.
- Ευθύνης να αποδείξουμε ότι η προοδευτική παράταξη ΔΕΝ ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει στο μέλλον.
- Ευθύνης να ξαναχτίσουμε την εμπιστοσύνη. Να δώσουμε ξανά φωνή σε αυτούς που νιώθουν αόρατοι.
- Ευθύνης να κάνουμε την πολιτική ξανά εργαλείο αλλαγής, όχι διαχείρισης. Γιατί τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Μπορούν να λένε ότι όλα έχουν κριθεί.
Ότι οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν. Αλλά η κοινωνία δεν είναι στατική. Και όταν βρίσκει σχέδιο, όταν βρίσκει φωνή, όταν βρίσκει ελπίδα, ΑΛΛΑΖΕΙ. Και μαζί της αλλάζουν όλα. Σας καλώ, λοιπόν, να κάνουμε το επόμενο βήμα. ·Με ενότητα. ·Με καθαρότητα. ·Με θάρρος. Για μια Ελλάδα που ξεκινά ξανά. Για μια κοινωνία που δεν φοβάται το μέλλον.
Για μια παράταξη που επιστρέφει για να πρωταγωνιστήσει. Γιατί όπως είχε πει και η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά, την στιγμή που η παράταξη μας βρισκόταν στο πιο βαθύ σκοτάδι! «Τα όνειρα μας είναι πιο δυνατά από τις αναμνήσεις μας».
Πάντα με το κεφάλι ψηλά. Καλό μας αγώνα!
