Ένα από τα σοβαρότερα και πιο χρόνινα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος Πρέβεζας παραμένει ανοιχτό, άλυτο και πλέον δραματικά ορατό: η ραγδαία διάβρωση της παραλιακής ζώνης και ειδικότερα της Κυανής Ακτής, της πιο κοντινής και αγαπημένης παραλίας για χιλιάδες ντόπιους και επισκέπτες.
Παρά τα αλλεπάλληλα ρεπορτάζ και τις συνεχείς προειδοποιήσεις τα τελευταία χρόνια, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Κάθε χειμώνας αφαιρεί κι ένα κομμάτι γης. Η θάλασσα «τρώει» το έδαφος μέρα με τη μέρα, δέντρα ξεριζώνονται και καταλήγουν στο νερό, ενώ σημεία που κάποτε φιλοξενούσαν οικογένειες, παιδιά και λουόμενους, σήμερα μοιάζουν εγκαταλελειμμένα και επικίνδυνα.
Η εικόνα που παρουσιάζει πλέον η Κυανή Ακτή προκαλεί αγανάκτηση και οργή στους πολίτες. Εκεί όπου για δεκαετίες η Πρέβεζα έβρισκε διέξοδο δροσιάς και αναψυχής τους καλοκαιρινούς μήνες, σήμερα κυριαρχούν η διάβρωση, η εγκατάλειψη και η αίσθηση ότι κανείς δεν αναλαμβάνει πραγματικά την ευθύνη.
Οι εικόνες του παρελθόντος —με οικογένειες να απολαμβάνουν το μπάνιο τους, παιδιά να παίζουν στην άμμο και την παραλία γεμάτη ζωή— τείνουν να εξαφανιστούν. Και μαζί τους κινδυνεύει να χαθεί ένα κομμάτι της ταυτότητας της πόλης.
Το 2016 υπήρξε προειδοποίηση. Τι έγινε από τότε;
Το ζήτημα δεν είναι ούτε καινούργιο ούτε άγνωστο. Ήδη από το 2016, η Ε.Λ.Ε.Τ. Τοπική Επιτροπή Πρέβεζας, ο Σύλλογος «Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας» και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Πρέβεζα» είχαν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, προσκαλώντας στην περιοχή τον Κωνσταντίνο Μουτζούρη, Καθηγητή Ακτομηχανικής και Λιμενικών Έργων, πρώην Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Κατά την επιτόπια αυτοψία του στην Κυανή Ακτή, ο κ. Μουτζούρης διαπίστωσε ξεκάθαρα ότι:
- το δυτικό τμήμα της παραλίας (κάτω από την πρώην Αγράμπελη) παρουσίαζε καλύτερη εικόνα λόγω παλαιότερων παρεμβάσεων,
- το ανατολικό τμήμα, όμως, αντιμετώπιζε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα διάβρωσης, εξαιτίας κακής κατασκευής και μη τήρησης της αρχικής μελέτης.
Η επιστημονική του εκτίμηση ήταν σαφής:
απαιτείται ενίσχυση των υφιστάμενων έργων με την κατασκευή δύο επιπλέον προβόλων, ώστε να περιοριστεί η δυναμική της θάλασσας και να προστατευτεί η ακτογραμμή.
Υποσχέσεις που έμειναν στα λόγια
Σε δημόσια συζήτηση που ακολούθησε στο Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας, παρουσία του τότε Δημάρχου Χρήστου Μπαΐλη και του Αντιδημάρχου Τεχνικών Έργων Ευάγγελου Γιαννουλάτου, υπήρξε δέσμευση ότι ο Δήμος θα συνεργαστεί με τον καθηγητή για να προχωρήσει το έργο ενίσχυσης της Κυανής Ακτής.
Σύμφωνα με τις τότε πληροφορίες, η βυθομέτρηση θα ολοκληρωνόταν έως το καλοκαίρι και θα άνοιγε ο δρόμος για ουσιαστικές παρεμβάσεις. Έγινε μάλιστα λόγος για τα «πρώτα σοβαρά βήματα» προστασίας της παραλίας.
Όμως, σχεδόν μια δεκαετία μετά, το αποτέλεσμα είναι ορατό σε όλους:
η αρχική μελέτη δεν τηρήθηκε πλήρως.
Ένα από τα βασικά στοιχεία του έργου — το ένα “μπαστούνι” (πρόβολος) — δεν κατασκευάστηκε ποτέ, ενώ τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν σε άλλη έκταση, αφήνοντας την Κυανή Ακτή ανοχύρωτη απέναντι στη μανία της θάλασσας.
Πόσο ακόμα;
Σήμερα, η Κυανή Ακτή βρίσκεται σε οριακό σημείο. Κάθε νέα κακοκαιρία επιδεινώνει την κατάσταση και φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο μη αναστρέψιμης καταστροφής. Οι πολίτες βλέπουν, θυμούνται, συγκρίνουν — και δικαίως αναρωτιούνται:
- Πόσο ακόμα θα περιμένουμε;
- Πόσα δέντρα πρέπει να πέσουν;
- Πόσα μέτρα γης πρέπει να χαθούν;
- Πόσες υποσχέσεις πρέπει να ακουστούν χωρίς αποτέλεσμα;
Η Κυανή Ακτή δεν είναι απλώς μια παραλία. Είναι κοινωνικός χώρος, ανάσα ζωής, κομμάτι της ιστορίας και της καθημερινότητας της Πρέβεζας. Και σήμερα, αργοπεθαίνει μπροστά στα μάτια όλων μας.
Η ευθύνη δεν μπορεί άλλο να μετατίθεται. Οι πολίτες ζητούν πράξεις, όχι λόγια. Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, το επόμενο ρεπορτάζ ίσως να μην αφορά τη διάβρωση — αλλά την οριστική απώλεια της Κυανής Ακτής.
