Εκδήλωση – συζήτηση με τίτλο: «Ευλογιά των προβάτων: εχθρός του κτηνοτρόφου είναι ο ιός ή το καπιταλιστικό “παραγωγικό μοντέλο” και τα στηρίγματα του; Η διέξοδος που προτείνει το ΚΚΕ» πραγματοποίησε το απόγευμα της Κυριακής η Τ.Ε Πρέβεζας του ΚΚΕ με κτηνοτρόφους και αγρότες στον Ωρωπό. Η ανησυχία των παραγωγών σε σχέση με την εξέλιξη της ζωονόσου και η έλλειψη μέτρων προστασίας των κοπαδιών μπήκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.
Η ομιλία έγινε από τη Μαλεζά Ζήνα, γραμματέα της Τ.Ε Πρέβεζας του ΚΚΕ. Στην ομιλία της τόνισε πως σήμερα όλα επισκιάζονται από τις πολεμικές εξελίξεις. Τη στιγμή που η χώρα μπλέκεται στους πολεμικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς και μπαίνει ως προτεραιότητα η κερδοφορία των ενεργειακών, κατασκευαστικών ομίλων, των εφοπλιστών και τραπεζιτών, την ίδια στιγμή η ακρίβεια, το κόστος παραγωγής, οι ζωονόσοι για τον κτηνοτρόφο είναι που κυριαρχούν.
Τα αποτελέσματα της πολιτικής της ΚΑΠ της ΕΕ πληρώνουν οι κτηνοτρόφοι, που απαγορεύει τον καθολικό εμβολιασμό, που υποστελεχώνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που αφήνει στην ατομική ευθύνη την αντιμετώπιση των ζωονόσων. Όπως τόνισε στο όνομα της εξωστρέφειας της αγροτικής παραγωγής και για να μην πειραχτούν τα κέρδη των γαλακτοβιομηχανιών και των εμπόρων της φέτας δε γίνονται εμβολιασμοί. Παράλληλα ανέδειξε τις ευθύνες και του τοπικού κράτους, της Περιφέρειας που επί της ουσίας δεν πήρε κανένα απολύτως μέτρο.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας της στάθηκε στην κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο της κτηνοτροφίας, όπου με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν η προβατοτροφία παρουσιάζει μεγάλη μείωση την τελευταία 15ετία στην Ήπειρο, μεγαλύτερη σε σχέση με τον μέσο πανελλαδικό όρο, αλλά και συγκεκριμένα στο νομό της Πρέβεζας. Την ίδια στιγμή η συγκεντροποίηση του γάλακτός όλο και μεγαλώνει, με 3 γαλακτοβιομηχανίες στην Ήπειρο να συγκεντρώνουν όλη την ποσότητα γάλακτος, με αποτέλεσμα οι μικροί παραγωγοί να εξαρτούν την επιβίωσή τους από τα μεγάλα μονοπώλια, που δεν τους εξασφαλίζουν εγγυημένες τιμές και αξιοπρεπές εισόδημα.
Στα βαρίδια που έχει ο κτηνοτρόφος, ο αγρότης, ο ίδιος ο λαός σε σχέση με την κάλυψη των αναγκών του στον αγροτοδιατροφικό τομέα η λύση βρίσκεται στην πρόταση διεξόδου που έχει το ΚΚΕ. Στην κοινωνία για την οποία παλεύει το ΚΚΕ, το σοσιαλισμό, οι εργάτες και οι σύμμαχοί τους θα πάρουν τα κλειδιά της οικονομίας στα δικά του χέρια. Αυτό όμως προϋποθέτει να απαλλαγεί ο λαός από τα μονοπώλια που βάζουν φρένο σε όλες τις πτυχές της ζωής. Απαιτείται επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός και η κατανομή του εργατικού δυναμικού, σχεδιασμένα κατανέμονται όλες οι δυνάμεις που είτε δουλεύουν στην αγροτική παραγωγή, είτε στη βιομηχανία, είτε στις κοινωνικές υπηρεσίες. Στην κοινωνικοποιημένη βιομηχανία τα εργοστάσια που φτιάχνουν λιπάσματα, μηχανήματα και εφόδια σταματούν να κυνηγούν το κέρδος και δουλεύουν για να έχει ο αγρότης φθηνές εισροές και άρα φθηνή παραγωγή.
Τα χρέη διαγράφονται: Ο αγρότης παύει να είναι ο δούλος της τράπεζας. Τέρμα οι κατασχέσεις, τέρμα η αγωνία αν το σπίτι ή το χωράφι θα βγει στο σφυρί. Η γη παύει να είναι εμπόρευμα: Η γη παραχωρείται σε αυτόν που την καλλιεργεί. Ο αγρότης θα μπορεί εθελοντικά να συμμετέχει σε ισχυρούς παραγωγικούς συνεταιρισμούς, έχοντας πίσω του όλη την ισχύ του εργατικού – λαϊκού κράτους.
Η Επιστήμη είναι στην υπηρεσία του παραγωγού: Το κράτος παρέχει δωρεάν γεωπόνους, κτηνιάτρους και όλα τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα σε κάθε χωριό. Για να προλάβουν την ευλογιά, τον αφθώδη πυρετό και τις ασθένειες των φυτών πριν καν εκδηλωθούν. Υγεία και Παιδεία δωρεάν: Παύουν να είναι εμπορεύματα που τα αγοράζεις αν έχεις λεφτά. Γίνονται δικαίωμα κατοχυρωμένο για κάθε λαϊκή οικογένεια.
Με εξασφαλισμένη τη διάθεση του προϊόντος, θα μπορεί να ζει καλά, να μη χρειάζεται να έχει «κομποδέμα» για να σπουδάσουν τα παιδιά του ή να πάει σε ιδιωτικές κλινικές ή ατομικά να ξεπεράσει την απομόνωση της μικρής, επαρχιακής και πολιτιστικά στερημένης πόλης ή του χωριού. Η παραγωγή θα σχεδιάζεται με επιστημονικό κεντρικό πλάνο με βάση τις διατροφικές ανάγκες του λαού για πλήρη επισιτιστική επάρκεια και τις ανάγκες της εγχώριας βιομηχανίας για πρώτη ύλη, απεγκλωβίζοντας τον μόχθο του αγρότη από τα δεσμά των χρηματιστηρίων και τις δεσμεύσεις της ΕΕ που σήμερα θυσιάζουν τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας για τα κέρδη των ομίλων.
Σε αυτή την κοινωνία, ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος ξενοιάζει οριστικά από το άγχος του “πού θα πουλήσω” και “σε τι τιμή. Πάνω από όλα, όμως, σε αυτή την κοινωνία ο αγρότης και ο εργάτης θα συμμετέχουν πραγματικά στις αποφάσεις, μέσα από τα συμβούλια που οργανώνουν την παραγωγή στο σοσιαλισμό. Για αυτό το σκοπό χρειάζεται σήμερα να δυναμώσει η συμπόρευση των κτηνοτρόφων με το ΚΚΕ, στους καθημερινούς αγώνες, σε όλες τις μάχες για να ανοίξει ο δρόμος για την προοπτική.
