Συνεχίζεται με τρόπο που προκαλεί εύλογα ερωτήματα η πλήρης απαξίωση του Δήμου Πρέβεζας απέναντι στην ιστορική ταινία «Θυσία», ένα έργο ζωής των Μπάμπη Τσόκα και Απόστολου Τάσση, που αποτυπώνει με σεβασμό και δύναμη την ιστορική μνήμη της περιοχής.
Παρά τη σημασία του έργου – μιας ταινίας που λειτουργεί ως ζωντανή ιστορική παρακαταθήκη για την Πρέβεζα – μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική παρουσία ή στήριξη από εκπροσώπους της δημοτικής αρχής. Το ίδιο σκηνικό απουσίας καταγράφηκε όχι μόνο στις προβολές εκτός πόλης, αλλά ακόμη και στην επίσημη παρουσίαση της ταινίας στην ίδια την Πρέβεζα, όπου Δήμος, Περιφέρεια και Επιμελητήριο ήταν ηχηρά απόντες.
Κι όμως, η «Θυσία» δεν είναι ένα έργο με εμπορικό σκοπό. Αντιθέτως, αποτελεί αποτέλεσμα προσωπικής θυσίας των δημιουργών της, καθώς χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από ίδιους πόρους των δύο συντελεστών, χωρίς καμία θεσμική ενίσχυση. Στόχος τους δεν ήταν το κέρδος, αλλά η διάδοση της ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας της Πρέβεζας σε όλη την Ελλάδα — και αυτό ακριβώς κάνουν.
Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη προβολή στην Αθήνα, όπου περισσότεροι από 600 θεατές κατέκλυσαν κινηματογραφική αίθουσα, αποδεικνύοντας τη δυναμική και τη συγκίνηση που προκαλεί το έργο. Το κοινό αγκάλιασε την προσπάθεια, ενώ άνθρωποι που συμμετείχαν στην ταινία ταξίδεψαν από την Πρέβεζα για να δώσουν το «παρών». Μάλιστα, συντελεστές από την περιοχή της Καλαμάτα φρόντισαν να φιλοξενήσουν το κοινό, δημιουργώντας μια ζεστή και ανθρώπινη ατμόσφαιρα.
Την ίδια στιγμή, η απουσία των τοπικών θεσμών γίνεται ακόμη πιο εκκωφαντική. Πώς είναι δυνατόν ένα έργο που προβάλλει την ιστορία και την ταυτότητα της Πρέβεζας σε πανελλαδικό επίπεδο να μην τυγχάνει της παραμικρής στήριξης από τον ίδιο τον τόπο που εκπροσωπεί;
Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο όταν αφορά το πρόσωπο του Μπάμπη Τσόκα, ενός ανθρώπου που έχει προσφέρει πολλά στην τοπική κοινωνία και συνεχίζει να το κάνει μέσα από την τέχνη και τον πολιτισμό.
Η «Θυσία» ταξιδεύει, συγκινεί και ενώνει. Οι θεσμοί της Πρέβεζας, όμως, παραμένουν θεατές. Και η σιωπή τους μοιάζει πλέον πιο ηχηρή από κάθε απουσία.
Τελικά, πρόκειται για αδιαφορία ή για συνειδητή επιλογή; Το κοινό έχει ήδη δώσει την απάντησή του. Οι αρμόδιοι;
