Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ του π. Δημητρίου Μπόκου
Μια μέρα ο Ζακχαίος, αρχιτελώνης, επίσημος δηλαδή φοροεισπράκτορας του ρωμαϊκού κράτους, συνάντησε για πρώτη φορά στη ζωή του τον Χριστό. Η συνάντηση ήταν στιγμιαία και έγινε κάτω από σχεδόν κωμικές συνθήκες. Μα ωστόσο ήταν τόσο κομβικής σημασίας για τον Ζακχαίο, που σήμανε ριζική αλλαγή στη ζωή του. Ο Χριστός του έριξε ένα βλέμμα μονάχα και του μίλησε σαν να τον ήξερε από πριν. Τον φώναξε με το όνομά του και του είπε ότι σκοπεύει να μείνει στο σπίτι του. Ο Ζακχαίος έτρεξε συγκλονισμένος στην οικία του και τον υποδέχθηκε με ανείπωτη χαρά (Κυριακή ΙΕ΄Λουκά).
Ο Ζακχαίος κατατασσόταν στην κατηγορία των πιο διεφθαρμένων ανθρώπων. Μα η συνάντηση με τον Χριστό τον επηρέασε βαθιά. Έπαψε στο εξής να είναι ο σκληρός εκμεταλλευτής του λαού. Έδειξε έμπρακτη μετάνοια, διορθώνοντας κάθε αδικία που είχε διαπράξει εις βάρος των ανθρώπων. Εν τέλει, απαρνήθηκε τα πάντα, γενόμενος μαθητής Χριστού και κηρύσσοντας το Ευαγγέλιό του, πιστός συνακόλουθος του Πέτρου. Η Εκκλησία τον τίμησε ως απόστολο και γιορτάζουμε τη μνήμη του στις 20 Απριλίου.
Θα έλεγε κανείς, ότι ο Χριστός σταμάτησε στην Ιεριχώ ειδικά για τον Ζακχαίο. Μα αυτό ακριβώς κάνει ο Χριστός. Ψάχνει παντού για το απολωλός, για όλους εμάς, με αμείωτη πάντα αγάπη. Μας θέλει κοντά του, σε όποια κατάσταση και αν βρισκόμαστε. Έρχεται πρώτος Εκείνος να μας συναντήσει, το πρώτο βήμα είναι πάντα δικό του. Και μας «καλεί κατ’ όνομα». Μας γνωρίζει με το όνομά μας. Δεν είναι ξένος, απρόσιτος, αδιάφορος, αλλά δικός μας, καταδικός μας. Ήρθε και είναι ανάμεσά μας. Περπατάει μαζί μας στις ρύμες και τα σοκάκια του κόσμου, εκεί που τρικλίζουμε θολωμένοι απ’ το τρελό μεθύσι των θεοποιημένων ηδονών μας. Μας ψάχνει στις αχανείς ερήμους των αβυσσαλέων κενών, αυτά που οι «σοφές» επιλογές μας συσσωρεύουν αδιάκοπα στις ψυχές μας. Κατεβαίνει στα χαίνοντα βάραθρα, εκεί που γκρεμιζόμαστε με τσακισμένα τα φτερά των φιλοδοξιών μας, με ανεμοσκορπισμένα τα μεγαλεπήβολα όνειρά μας.
Παντού μας απλώνει το χέρι του. Μία τουλάχιστον ή και περισσότερες φορές στη ζωή μας, με κάποιον τρόπο, θα βρεθεί μπροστά μας ο Θεός. Θα δώσει στον καθένα μας την ευκαιρία να συναντηθούμε μαζί του. Δεν αδικεί ποτέ κανέναν ο Θεός. Το θέμα είναι τί θα κάνουμε εμείς. Θα νιώσουμε την παρουσία του; Θ’ ακούσουμε τη φωνή του; Θα πιάσουμε το χέρι του που μας απλώνει; Ή θα προσπεράσουμε αδιάφοροι; Μα αν το τραίνο περάσει για μας ανεπιστρεπτί;
Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης στη νεαρή του ηλικία είχε σχεδόν κοσμικό φρόνημα, σαν όλους τους συνομηλίκους του. Μέσα του είχε σβήσει αρκετά ο πόθος για τον μοναχισμό που είχε από μικρότερος. Όμως ο Θεός τον κάλεσε ξανά. Μια μέρα κοιμήθηκε ελαφρά και είδε σε όνειρο ένα φίδι να μπαίνει μέσα του από το στόμα. Ένιωσε φοβερή αηδία και τινάχτηκε πάνω. Οπότε ακούει μια φωνή:
«Κατάπιες στο όνειρό σου ένα φίδι και δεν σου άρεσε. Έτσι και σε μένα δεν είναι αρεστό να βλέπω τα έργα σου».
Δεν είδε κανέναν, άκουσε μόνο τη φωνή, που ήταν ιδιαίτερα γλυκειά και ωραία. Συγκλονίστηκε. Πίστευε αναμφίβολα ότι ήταν η φωνή της Παναγίας.
«Τώρα βλέπω, είπε, πόσο ο Κύριος και η Θεομήτωρ σπλαχνίζονται τον λαό».
Άλλαξε ριζικά. Ένιωσε βαθειά ντροπή για το παρελθόν του, μετανόησε θερμά και αποφάσισε αμετάκλητα να γίνει μοναχός (Αρχιμ. Σωφρονίου, Ο Γέρων Σιλουανός, εκδ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ, Θεσ/νίκη 1973, σ. 16-17).
Εμείς θα μπορέσουμε ν’ αφήσουμε πίσω τίποτε δικό μας, όταν μας συναντήσει ο Θεός;
Καλή, ευλογημένη εβδομάδα!
ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ (25-31 ΙΑΝ. 2026)
(για τους εντοπίους)
- Την Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά, 25-1-2026, του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, ώρα 7.00-10.00 π. μ.
- Τη Δευτέρα, 26-1-2026, των αγίων Ξενοφώντος, Μαρίας (συζύγου), Αρκαδίου και Ιωάννου (τέκνων), ώρα 7.00-9.00 π. μ.
- Την Παρασκευή, 30-1-2026, των Τριών Ιεραρχών, ώρα 7.00-9.30 π. μ.
- Καθημερινά, ώρα 5.15-6.30 μ. μ., Θ΄ Ώρα-Εσπερινός-Μικρό Απόδειπνο-Χαιρετισμοί.
- Κάθε Τετάρτη, ώρα 5.30 μ. μ. και εξής
