Τελικά, η Πρέβεζα μπορεί να μην έχει ακόμα σύγχρονο λιμάνι, ολοκληρωμένη κυκλοφοριακή μελέτη ή επαρκείς υποδομές για τους πολίτες, αλλά έχει κάτι πολύτιμο: πλούσια δραματουργία. Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ζήσαμε στιγμές υψηλής θεατρικότητας, με κορυφαίο θέμα όχι κάποιο έργο πνοής ή μια πρόταση για το μέλλον της πόλης, αλλά… τη διαγραφή του κ. Κουμπή από την παράταξη.
Με επιχειρηματολογία που θύμιζε περισσότερο σχολικό συμβούλιο παρά όργανο τοπικής αυτοδιοίκησης, στήθηκε ένα έκτακτο συμβούλιο ,γιατί προφανώς τα επείγοντα της Πρέβεζας εξαντλούνται στα εσωπαραταξιακά δράματα. Οι δημότες μπορεί να ψάχνουν καθημερινά πάρκινγκ σε τυφλές γωνίες, οι δρόμοι να μοιάζουν με παζλ που λείπουν κομμάτια και το παραλιακό μέτωπο να παραμένει αναξιοποίητο, αλλά εμείς εδώ: σε εγρήγορση! Για τα σημαντικά , όπως το ποιος έφυγε, ποιος έμεινε, και ποιος “έκανε ανάρμοστη κριτική”.
Αλήθεια, ποιανού είναι τελικά η πόλη; Αυτού που ασκεί κριτική ή αυτού που δεν την αντέχει;
Πάντως, για ακόμα μια φορά αποδείξαμε πως, όταν θέλουμε, μπορούμε να συζητάμε με πάθος. Μακάρι να δείχναμε την ίδια θέρμη και για έναν προϋπολογισμό με κοινωνικό πρόσημο ή για μια σοβαρή πρόταση τουριστικής ανάπτυξης.
Μέχρι τότε, καλό είναι οι πολίτες να κρατούν ποπ κορν. Δεν ξέρεις ποτέ τι επεισόδιο θα βγάλει το επόμενο συμβούλιο.
