Μεγάλο το ενδιαφέρον για τις συναντήσεις της Σχολής Γονέων που διοργανώνει η Μητρόπολη Πρέβεζας
Τό Σάββατο 29 καί τήν Κυριακή 30 Μαρτίου 2025, στίς κατάμεστες αἴθουσες τῶν Πνευματικῶν Κέντρων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως στήν Πρέβεζα καί Φιλιππιάδα ἀντίστοιχα, στά πλαίσια τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς Γονέων, πραγματοποιήθηκε ὁμιλία ἀπό τόν γνωστό ψυχολόγο Ἐλευθέριο Ἐλευθεριάδη, μέ θέμα: «Μήν ἀγχώνεσαι πού ἀγχώνεσαι».
Πρίν τήν ὁμιλία, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ἀπένειμε τά βραβεῖα σέ τρεῖς μαθητές, ἐκ τῶν Κατηχητικῶν Τμημάτων ἐνοριῶν τῆς Πρέβεζας, πού πρώτευσαν σέ διαγωνισμό ζωγραφικῆς πού εἶχε ὀργανωθεῖ ἀπό 15/2- 15/3 μέ θέμα: «Τό φῶς τῆς Ἀνάστασης».
Ἐν συνεχείᾳ ἀκολούθησε ἡ ὁμιλία τῆς Σχολῆς Γονέων, κατά τήν ὁποίαν ὁ ὁμιλητής ἐξαρχῆς τόνισε, ὅτι τό μεγαλύτερο πρόβλημα μέ τό ἄγχος εἶναι ὅτι δέν τό κατανοοῦμε καί διευκρίνησε ὅτι ἀπό τήν στιγμή τῆς σύλληψης τοῦ ἐμβρύου στήν κοιλιά τῆς μητέρας του, ἔχουμε τήν δημιουργία ἑνός δοχείου μέσα στό ὁποῖο ἀποθηκεύουμε τό ἄγχος μας.
Σέ ἄλλο σημεῖο τῆς ὁμιλίας του εἶπε πώς τό ἄγχος δέν εἶναι οὔτε καλό, οὔτε κακό. Εἶναι ἡ «πρώτη ὕλη», ἡ «βενζίνη τοῦ ὀργανισμοῦ μας», γιά νά μπορεῖ νά εἶναι σέ ἐγρήγορση καί τό δοχεῖο αὐτό γεμίζει «ὅταν βρέχει», δηλ. ἀπό τίς ἐπιδράσεις τοῦ παριβάλλοντος. Ὅταν «βρέχει», γεμίζει ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου μέ ἄγχος καί ἀδειάζει μέ τήν καθημερινότητα.
Σέ ὅλα «ξοδεύουμε» ἄγχος, εἶπε. Σέ φυσιολογικές συνθῆκες τό ξόδεμα τοῦ ἄγχους φέρνει μία μικρή ἀνακούφιση. Ὅταν τό «δοχεῖο» φθάσει σέ ὁριακό σημεῖο καί πέσει ἡ τελευταία σταγόνα, τότε γίνεται ξεχείλισμα καί ἀρχίζουν νά βγαίνουν «πράγματα».
Ἐν συνεχείᾳ ἐπεξήγησε ὅτι οἱ φοβίες, οἱ ψυχαναγκασμοί, οἱ ἰδεοληψίες καί οἱ κρίσεις πανικοῦ πού ἐμφανίζονται εἴτε ἀπροσδόκητα, εἴτε συνδεδεμένες μέ κάποιο ἐρέθισμα, εἶναι τρόποι ἐκτόνωσης τοῦ ἄγχους. Τά φαινόμενα αὐτά εἶναι μηδενικῶς ἐπικίνδυνα. Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος στόν κόσμο πού νά ἔχει πάθει κακό ἀπό κρίσεις πανικοῦ. Οἱ ἐκτονώσεις τοῦ ἄγχους εἶναι πλήρως ἀκίνδυνες. Αὐτό πού μένει συσσωρευμένο μέσα στόν ἄνθρωπο καί δέν ἐκτονώνεται, αὐτό εἶναι πού κάνει κακό γι’ αὐτό καί χρειάζεται «ξεμπούκωμα» (ἐκτόνωση). Αὐτό τό «ξεμπούκωμα» παράγει δύο ἀποτελέσματα: α) εἶναι μία εἰδοποίηση – συναγερμός τοῦ ὀργανισμοῦ, χτυπάει δηλ. καμπανάκι καί β) δίνει λίγο χῶρο στήν ψυχή νά ἀναπνεύσει.
Ἄς δοῦμε, εἶπε, ἀπό πού ξεκινάει τό πρόβλημα.
Ἐπειδή δέν ξέρουμε πῶς λειτουργεῖ τό ἄγχος, ἀρχίζει ὁ ἄνθρωπος νά τοποθετεῖται λάθος μέ «συμπεριφορές ἀσφαλείας». Καί τό πρῶτο λάθος, τό «μεγάλο σαράκι», εἶναι ἡ ντροπή, τό νά ντρεπόμαστε δηλ. νά μιλήσουμε γιά τό ἄγχος μας.
Σχετικά μέ τό τί πρέπει νά κάνουμε ἀνέφερε πέντε τρόπους: 1) νά κατανοήσουμε σέ βάθος τό πῶς λειτουργεῖ τό ἄγχος, 2) νά σπάσουμε τίς συμπεριφορές ἀσφαλείας, 3) νά ψάξουμε νά βροῦμε πού εἶναι «οἱ βρῦσες» μας, δηλ. ἀπό ποῦ προκαλοῦντα τό συμπτώματα, 4) ὑπάρχουν ὑγιεῖς τρόποι ζωῆς πού βοηθοῦν στήν ἐκτόνωση τοῦ ἄγχους, 5) διαχείριση σκέψεων (πόλεμος λογισμῶν), ἕνα θέμα πού ἀπαιτεῖ ἰδαίτερη ἀνάλυση.
Ἡ ὁμιλία προκάλεσε τό ἔντονο ἐνφιαφέρον ὅλων ὅσοι τήν παρακολούθησαν. Ὁ Σεβασμιώτατος ἔκανε εὔστοχες ἐπισημάνσεις πάνω σέ καίρια σημεῖα τῆς ὁμιλίας, ἐνῶ ἀπό πολλούς γονεῖς ὑπεβλήθησαν ἐρωτήσεις. Στό τέλος ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τόν ὁμιλητή καί τούς γονεῖς γιά τήν συμμετοχή τους στίς ὁμιλίες πού ὁλοκληρώθηκαν γιά φέτος καί ἐν συνεχεία προσφέρθηκε σέ ὅλους ἕνα μικρό κέρασμα.
