Μια ξεχωριστή βραδιά γεμάτη συγκίνηση, αναμνήσεις και ανθρώπους που συνδέθηκαν με μια διαδρομή 20 ετών πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου στην Πρέβεζα. Ο Τάσος Δράκος υποδέχθηκε φίλους, συνεργάτες, ασθενείς και ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, σε μια εκδήλωση που αποτέλεσε έναν ιδιαίτερο σταθμό, αλλά και μια αφορμή για αναδρομή σε μια πορεία που ξεκίνησε το 2006.
Από τα πρώτα βήματα στην Πρέβεζα και τις δύσκολες αρχές, μέχρι τη δημιουργία μιας οργανωμένης ομάδας με πέντε ιατρεία και την Epirus Orthodontics, η διαδρομή αυτή χτίστηκε πάνω στην εμπιστοσύνη, την επιμονή και, πάνω απ’ όλα, στους ανθρώπους. Μια διαδρομή που, όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο ίδιος, «ποτέ δεν αφορούσε μόνο τα δόντια. Αφορούσε τους ανθρώπους».
Στην ομιλία του, ο Τάσος Δράκος έκανε έναν προσωπικό απολογισμό αυτών των 20 χρόνων, θυμήθηκε τα πρώτα δύσκολα βήματα, ευχαρίστησε την οικογένεια, τους συνεργάτες και τους ανθρώπους που τον εμπιστεύτηκαν και μίλησε για το επόμενο κεφάλαιο μιας πορείας που, όπως σημείωσε, «δεν τελειώνει στα 20 χρόνια. Από εκεί μπορεί και να αρχίζει».
Φίλες και φίλοι,
Σήμερα είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος από την αγάπη που, για ακόμη μία φορά, μου επιστρέφετε απλόχερα. Το μακρινό 2006, έχοντας ολοκληρώσει την ειδικότητά μου στην Ορθοδοντική, πήρα μαζί με τον πατέρα μου μια μεγάλη απόφαση: να φύγουμε από την Αθήνα και να επιστρέψουμε στον τόπο καταγωγής μας, στον Νομό Πρέβεζας. Ξεκινήσαμε σε δύσκολες εποχές, χωρίς ιδιαίτερες ανέσεις και χωρίς μεγάλα κεφάλαια, επενδύοντας ουσιαστικά ό,τι είχαμε.
Σε σημείο που τα πρώτα μας βήματα μάς έβρισκαν να κοιμόμαστε σε ένα στρώμα και όχι σε κρεβάτι. Εκείνο, όμως, που επενδύσαμε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ήταν η ψυχή μας και η πίστη μας σε αυτόν τον τόπο. Σιγά-σιγά, ο κόσμος μάς εμπιστεύτηκε. Από το πρώτο ιατρείο στην Πρέβεζα, φτάσαμε το 2009 στη Φιλιππιάδα, το 2012 στα Ιωάννινα, το 2015 στη δημιουργία του Ακτινολογικού Κέντρου μαζί με τον κ. Ασημάκη, για να προσφέρουμε σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, και το 2016 στην Αθήνα.
Και σήμερα συμπληρώνουμε 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας. Συνεχίζουμε πλέον με πέντε ιατρεία, περίπου δέκα ανθρώπους στο δυναμικό μας και, από φέτος, επισήμως ως εταιρεία, με την «Epirus Orthodontics». Μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια δώσαμε χιλιάδες χαμόγελα στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου. Γνωρίσαμε και συνεργαστήκαμε με πάρα πολλούς ανθρώπους. Ζήσαμε όμορφες στιγμές, αλλά και δυσκολίες που μας έκαναν πιο δυνατούς.
Σε αυτόν τον σημαντικό σταθμό της ζωής μου, κοιτάζοντας πίσω, θέλω να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους ανθρώπους που αποτελούν την ψυχή αυτής της προσπάθειας. Πρώτα απ’ όλα, στην οικογένειά μου. Στη γυναίκα μου και στην κόρη μου, που ήταν και είναι δίπλα μου, στα δύσκολα και στα όμορφα, με αστείρευτη υπομονή, αγάπη και στήριξη. Και φυσικά, σε ολόκληρη την οικογένεια της «Epirus Orthodontics». Στους συνεργάτες μου και στο προσωπικό μας, που μοιράζονται την ίδια αγάπη για τη δουλειά και κρατούν καθημερινά το επίπεδο ψηλά. Αμέτρητα είναι τα χαμόγελα που δώσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Και σήμερα νιώθω ότι ένα τεράστιο χαμόγελο επιστρέφει σε εμάς μέσα από τη δική σας παρουσία, την ανταπόκριση και την αγάπη σας. Θέλω να πιστεύω ότι, όπως πορευτήκαμε αυτά τα 20 χρόνια με σεμνότητα, σταθερή προσπάθεια και επιμονή στο αποτέλεσμα, έτσι θα συνεχίσουμε. Όλοι μαζί, σαν μια δυνατή ομάδα. Κοιτάζοντας, όμως, πίσω σε αυτά τα 20 χρόνια, συνειδητοποιώ και κάτι ακόμη. Η δουλειά μας ποτέ δεν αφορούσε μόνο τα δόντια. Αφορούσε τους ανθρώπους.
Την εμπιστοσύνη τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά που είδαμε να μεγαλώνουν, τις χαρές αλλά και τις αγωνίες που μοιράστηκαν μαζί μας. Στην πορεία είχα και την τιμή να υπηρετήσω τον τόπο μας από τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη. Μια εμπειρία που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω ακόμη καλύτερα τον τόπο και, κυρίως, τους ανθρώπους του. Και ίσως αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που κρατώ από αυτά τα 20 χρόνια: Ότι όποια θέση κι αν έχεις και όποια δουλειά κι αν κάνεις, αυτό που τελικά μένει είναι τι κατάφερες να προσφέρεις στους ανθρώπους γύρω σου. Γι’ αυτό και σήμερα δεν θέλω να μιλήσω για όσα τελείωσαν.
Θέλω απλώς να σας ευχαριστήσω για όσα ζήσαμε μαζί. Και να σας πω ότι, μετά από 20 χρόνια, η διάθεση για προσφορά παραμένει ακριβώς η ίδια. Γιατί κάποια πράγματα, τελικά, δεν τελειώνουν στα 20 χρόνια. Από εκεί μπορεί και να αρχίζουν.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς!
