Το ιστορικό κέντρο της πόλης δίνει καθημερινά τη δική του μάχη – Επαγγελματίες παλεύουν με φόρους, ΕΦΚΑ, μισθούς και λειτουργικά έξοδα, ενώ την ίδια ώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν και το πρόβλημα της παράνομης στάθμευσης
Ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού έχει μπει στην τελική του ευθεία και για την εμπορική αγορά της Πρέβεζας η καθημερινότητα μόνο εύκολη δεν είναι.
Οι επαγγελματίες του ιστορικού κέντρου, όπως οι ίδιοι περιγράφουν, δίνουν έναν καθημερινό αγώνα επιβίωσης, προσπαθώντας να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους όρθιες σε μια περίοδο όπου οι υποχρεώσεις συνεχίζουν να συσσωρεύονται.
Εφορία, ΕΝΦΙΑ, φόροι, ΕΦΚΑ, μισθοδοσία, ενοίκια, προμηθευτές, λογαριασμοί και μια σειρά από λειτουργικά έξοδα δημιουργούν ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον. Και όλα αυτά σε μια αγορά όπου, σύμφωνα με τους επαγγελματίες, η κίνηση παραμένει μικρή και ο τζίρος δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των επιχειρήσεων.
Μια αγορά που παλεύει να κρατηθεί όρθια
Η εικόνα στους εμπορικούς δρόμους της Πρέβεζας δεν είναι αυτή που θα περίμενε κανείς μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού.
Οι επαγγελματίες περιμένουν περισσότερη κίνηση, περισσότερους καταναλωτές και φυσικά περισσότερες αγορές, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ωστόσο, όπως λένε, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Και μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη καθημερινό πρόβλημα: η στάθμευση έξω από τις επιχειρήσεις και μπροστά από τις βιτρίνες.
«Μόνο για λίγα λεπτά» που τελικά γίνονται καθημερινό φαινόμενο
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οδηγοί, προκειμένου να κάνουν μια βόλτα στο κέντρο ή να πιουν έναν καφέ, επιλέγουν να σταθμεύσουν σε σημεία που εμποδίζουν την πρόσβαση ή ακόμη και ακριβώς μπροστά από τις βιτρίνες καταστημάτων.
Το «θα κάνω μόνο δύο λεπτά» μπορεί για τον οδηγό να μοιάζει ασήμαντο. Για έναν επαγγελματία όμως, σε μια αγορά που ήδη κινείται με χαμηλούς ρυθμούς, κάθε λεπτό με μια βιτρίνα κλεισμένη από ένα αυτοκίνητο μπορεί να σημαίνει έναν υποψήφιο πελάτη που δεν θα σταματήσει.
Και το ζήτημα δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι ζήτημα λειτουργίας της αγοράς, πρόσβασης και σεβασμού προς εκείνους που καθημερινά ανοίγουν τα καταστήματά τους και προσπαθούν να εξασφαλίσουν το εισόδημά τους.
Οι επαγγελματίες σε ρόλο… τροχονόμου
Το ακόμη πιο οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, οι ίδιοι οι επαγγελματίες αισθάνονται πως πρέπει να αναλάβουν ρόλο που δεν τους αναλογεί.
Να βγουν από τα καταστήματά τους, να ζητήσουν από οδηγούς να μετακινήσουν τα οχήματά τους, να εξηγήσουν ότι εμποδίζουν την είσοδο ή τη βιτρίνα και να προσπαθήσουν να προστατεύσουν μόνοι τους τον επαγγελματικό τους χώρο.
Με απλά λόγια, την ώρα που θα έπρεπε να ασχολούνται με τους πελάτες τους, καλούνται να… κάνουν τον τροχονόμο.
Έλλειψη προσωπικού και ελεγκτικός μηχανισμός με περιορισμένες δυνατότητες
Στο μεταξύ, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο δύσκολο λόγω της έλλειψης προσωπικού.
Η Δημοτική Αστυνομία δεν διαθέτει, σύμφωνα με όσα μεταφέρουν οι επαγγελματίες, το απαραίτητο προσωπικό ώστε να βρίσκεται καθημερινά και σε συνεχή βάση στους δρόμους της αγοράς, ενώ αντίστοιχες είναι και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελληνική Αστυνομία, η οποία καλείται να διαχειριστεί ένα τεράστιο εύρος περιστατικών και υποχρεώσεων.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται καθημερινά, χωρίς ουσιαστική λύση.
Η αγορά χρειάζεται στήριξη – και σεβασμό
Η εμπορική αγορά της Πρέβεζας δεν ζητά το αδύνατο.
Ζητά από τους πολίτες να στηρίξουν τα τοπικά καταστήματα, αλλά ταυτόχρονα να σεβαστούν και τον χώρο στον οποίο αυτά λειτουργούν.
Η στάθμευση μπροστά από μια επιχείρηση μπορεί να φαίνεται ως μια μικρή παράβαση της καθημερινότητας. Για τον άνθρωπο όμως που πληρώνει ενοίκιο, μισθούς, ΕΦΚΑ, φόρους και προμηθευτές και περιμένει από κάθε περαστικό να γίνει πελάτης, η εικόνα μιας κλεισμένης βιτρίνας μόνο αδιάφορη δεν είναι.
Το ιστορικό κέντρο της Πρέβεζας χρειάζεται κίνηση, κόσμο και ζωντάνια. Χρειάζεται όμως και μια στοιχειώδη τάξη, ώστε ο επαγγελματίας να μπορεί να κάνει τη δουλειά του και ο επισκέπτης να μπορεί να απολαύσει την πόλη.
Γιατί η αγορά δεν είναι απλώς βιτρίνες και καταστήματα. Είναι άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά για να παραμείνουν ανοιχτοί. Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζονται στήριξη – όχι ακόμη ένα εμπόδιο μπροστά στην πόρτα τους.
