Πρόσωπα, παρασκήνιο, εσωκομματικές ισορροπίες και οι επιλογές που μπορούν να κρίνουν την επόμενη εκλογική αναμέτρηση
Οι εθνικές εκλογές μπορεί να μην έχουν ακόμη προκηρυχθεί. Στην Πρέβεζα, όμως, η πρώτη εκλογική μάχη έχει ήδη αρχίσει.
Δεν διεξάγεται ακόμη στις πλατείες ούτε στις κάλπες. Διεξάγεται γύρω από τα ψηφοδέλτια.
Και σε έναν νομό που εκλέγει μόλις δύο βουλευτές, η επιλογή των προσώπων δεν αποτελεί μια τυπική κομματική διαδικασία. Μπορεί να επηρεάσει ακόμη και το ποια κόμματα θα πάρουν τελικά τις δύο έδρες.
Στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει ένας εν ενεργεία βουλευτής και μια δεύτερη ανδρική θέση γύρω από την οποία αναπτύσσονται ήδη αρκετά σενάρια.
Στο ΠΑΣΟΚ η διαφαινόμενη κάθοδος του Ανδρέα Σπυρόπουλου ανατρέπει τις μέχρι σήμερα ισορροπίες και προκαλεί συζητήσεις και αντιδράσεις σε μια τοπική κομματική βάση με αρκετούς ενδιαφερόμενους.
Στην ΕΛ.Α.Σ., τέλος, το ερώτημα είναι διαφορετικό: θα αποτελέσει το ψηφοδέλτιο κυρίως συνέχεια προσώπων που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ ή θα επιχειρήσει στην πράξη τη διεύρυνση και την ανανέωση που θέλει να σηματοδοτήσει το νέο εγχείρημα;
Τρία κόμματα, τρεις διαφορετικές εξισώσεις. Και στο βάθος, δύο έδρες.
Νέα Δημοκρατία: Ο Κυριάκης, ο γρίφος της δεύτερης θέσης και ο παράγοντας Σαμαρά
Στη Νέα Δημοκρατία η μία από τις δύο ανδρικές θέσεις θεωρείται ουσιαστικά δεδομένη.
Ο εν ενεργεία βουλευτής Σπύρος Κυριάκης θα είναι, εκτός απροόπτου, εκ νέου υποψήφιος, έχοντας πλέον το πλεονέκτημα της κοινοβουλευτικής παρουσίας και ενός πολιτικού και κομματικού δικτύου που έχει οικοδομήσει τα τελευταία χρόνια.
Το πραγματικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δεύτερη ανδρική θέση.
Και εδώ το όνομα που ακούγεται εντονότερα είναι εκείνο του δημάρχου Πρέβεζας Νίκου Γεωργάκου.
Ο δύο φορές εκλεγμένος δήμαρχος δεν έχει κλείσει δημοσίως την πόρτα στην κεντρική πολιτική σκηνή, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας βουλευτικής υποψηφιότητας.
Εάν τελικά η επιλογή προχωρήσει, δεν θα πρόκειται για μια απλή συμπλήρωση του ψηφοδελτίου. Ένας εν ενεργεία δήμαρχος της πρωτεύουσας του νομού, με δύο εκλογικές νίκες, αναγνωρισιμότητα και αυτοδιοικητικό δίκτυο, δημιουργεί εκ των πραγμάτων διαφορετικές ισορροπίες και στο εσωτερικό της ίδιας της ΝΔ.
Γι’ αυτό και το συγκεκριμένο σενάριο δεν αντιμετωπίζεται παντού με τον ίδιο ενθουσιασμό.
Εάν η περίπτωση Γεωργάκου δεν προχωρήσει, υπάρχουν εναλλακτικές. Μεταξύ των ονομάτων που συζητούνται βρίσκονται ο μαθηματικός Γιώργος Κουμπής και ο αρχιτέκτων μηχανικός Τζανλούκα Ματσίρας, ενώ κατά διαστήματα επανέρχεται και το όνομα του δικηγόρου Βασίλη Γιάπρου.
Από την εξίσωση φαίνεται, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, να έχει απομακρυνθεί ο αντιπεριφερειάρχης Στράτος Ιωάννου, ο οποίος επέλεξε να παραμείνει στην Αυτοδιοίκηση.
Ανοιχτή ακόμη η εικόνα στις γυναίκες
Περισσότερο θολή παραμένει η εικόνα ως προς τις δύο γυναικείες θέσεις. Σε αντίθεση με τους άνδρες, δεν φαίνεται ακόμη να έχουν αποκρυσταλλωθεί συγκεκριμένες επιλογές.
Αυτό αφήνει στην ηγεσία της ΝΔ μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων, είτε για την αναζήτηση νέων προσώπων είτε για επιλογές που θα υπηρετήσουν γεωγραφικές, κοινωνικές και πολιτικές ισορροπίες μέσα στον νομό.
Ο μεγάλος άγνωστος παράγοντας: Σαμαράς
Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος πονοκέφαλος για τη ΝΔ, ο οποίος δεν αφορά ποιος θα μπει στο ψηφοδέλτιό της αλλά ποιοι μπορεί να φύγουν από την εκλογική της δεξαμενή.
Η συζήτηση για ενδεχόμενη κάθοδο του Αντώνη Σαμαρά με νέο πολιτικό σχηματισμό παρακολουθείται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και στην Πρέβεζα.
Εάν αυτό αποκτήσει τελικά κομματική υπόσταση, στην Πρέβεζα το όνομα του πρώην βουλευτή της ΝΔ Στέργιου Γιαννάκη ακούγεται έντονα στις τοπικές συζητήσεις ως πιθανή επιλογή ενός τέτοιου ψηφοδελτίου.
Μια τέτοια υποψηφιότητα μόνο αμελητέα δεν θα ήταν. Ο Γιαννάκης διαθέτει προσωπικές σχέσεις και πολιτικές αναφορές μέσα στον παραδοσιακό χώρο της κεντροδεξιάς και θα μπορούσε να απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο που προέρχεται σε σημαντικό βαθμό από την ίδια εκλογική δεξαμενή με τη ΝΔ.
Το κρίσιμο ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο εάν ένας σχηματισμός Σαμαρά θα μπορούσε να διεκδικήσει έδρα.
Είναι πόσες ψήφους θα μπορούσε να αφαιρέσει από τη Νέα Δημοκρατία.
Σε μια διεδρική περιφέρεια ακόμη και μια σχετικά περιορισμένη μετακίνηση ψηφοφόρων μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
ΠΑΣΟΚ: Ο Σπυρόπουλος ανακατεύει την τράπουλα
Στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση είναι περισσότερο σύνθετη.
Η διαφαινόμενη κάθοδος του Ανδρέα Σπυρόπουλου έχει ανακατέψει για τα καλά την κομματική τράπουλα.
Η παρουσία ενός κεντρικού στελέχους δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα σε μια περιφέρεια όπου υπήρχαν ήδη αρκετοί τοπικοί ενδιαφερόμενοι.
Στο παρασκήνιο έχουν ακουστεί ακόμη και σενάρια για επιστολές προς τα κεντρικά όργανα ή πρωτοβουλίες συλλογής υπογραφών σχετικά με την υποψηφιότητα Σπυρόπουλου. Τέτοιες κινήσεις δεν έχουν μέχρι σήμερα επιβεβαιωθεί επισήμως ούτε έχουν δει το φως της δημοσιότητας και επομένως δεν μπορούν να θεωρηθούν δεδομένες.
Είναι όμως ενδεικτικό του κλίματος ότι σχετικές πληροφορίες διακινούνται ακόμη και από ανθρώπους που βρίσκονται κοντά σε πρόσωπα τα οποία ενδιαφέρονται για το ψηφοδέλτιο.
Πίσω από τη συζήτηση βρίσκεται ένα σαφές πολιτικό επιχείρημα: ότι η Πρέβεζα διαθέτει δικά της στελέχη, ανθρώπους που παρέμειναν ενεργοί και έδωσαν πολιτικές και εκλογικές μάχες για το ΠΑΣΟΚ ακόμη και στις δυσκολότερες περιόδους του.
Η Χαριλάου Τρικούπη καλείται επομένως να αξιοποιήσει ένα κεντρικό πολιτικό πρόσωπο χωρίς να δημιουργήσει στην τοπική βάση την αίσθηση μιας επιλογής που επιβάλλεται «από τα πάνω».
Οι δύο του 2023
Πρώτοι στην εξίσωση μπαίνουν οι δύο άνδρες που έχουν ήδη δοκιμαστεί στην κάλπη.
Ο Γιώργος Δημητρίου, ελεύθερος επαγγελματίας και εκλεγμένο μέλος της ΕΠΣ Πρέβεζας–Λευκάδας, είχε καταλάβει την πρώτη θέση μεταξύ των ανδρών του ψηφοδελτίου το 2023.
Διαθέτει περισσότερο κοινωνικό και λαϊκό προφίλ παρά την εικόνα του κλασικού πολιτικού στελέχους, αλλά και ένα προσωπικό ακροατήριο που αποτυπώθηκε στην προηγούμενη κάλπη.
Μόλις 11 σταυρούς πίσω του είχε βρεθεί ο Παύλος Φραγκούλης, πρώην περιφερειακός σύμβουλος, με επαγγελματική, πολιτική και αυτοδιοικητική παρουσία στην περιοχή.
Η είσοδος Σπυρόπουλου όμως αλλάζει την αριθμητική. Εφόσον καταλάβει τη μία ανδρική θέση, χώρος και για τους δύο δεν υπάρχει.
Πεπόνης, Γιώτης, Βασιλείου και διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο μαθηματικός Χρήστος Πεπόνης.
Δεν είναι νέο πρόσωπο. Έχει υπάρξει ξανά υποψήφιος βουλευτής, παραμένει ενεργός στις κομματικές διαδικασίες και διαθέτει οργανωτικές αναφορές στην τοπική βάση. Στην τελευταία εσωκομματική αναμέτρηση είχε τοποθετηθεί ανοιχτά στο πλευρό της Άννας Διαμαντοπούλου.
Ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει και ο απόστρατος αξιωματικός Γιάννης Γιώτης, ο οποίος είχε στηρίξει καθαρά τον Χάρη Δούκα.
Στην πλευρά Δούκα είχε τοποθετηθεί και ο Παύλος Φραγκούλης, ο οποίος παράλληλα διατηρεί στενή πολιτική σχέση με τον Μανώλη Χριστοδουλάκη.
Μεταξύ των ενδιαφερομένων βρίσκεται επίσης ο Τάσος Βασιλείου, με καταγωγή από τον Λούρο και επαγγελματική δραστηριότητα στον χώρο των δημοσκοπήσεων, ο οποίος είχε στηρίξει τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Ενδιαφέρον είχε εκδηλώσει και ο δικηγόρος Αλέξανδρος Παπαϊωαννίδης, επίσης από την πλευρά Ανδρουλάκη. Πληροφορίες τον θέλουν πλέον να έχει επανεξετάσει την υποψηφιότητά του μετά την είσοδο Σπυρόπουλου στην εξίσωση.
Οι γυναίκες και η υπόθεση Χήτα
Στις γυναίκες, η εκπαιδευτικός Σοφία Καρασαββίδου βρίσκεται πολιτικά κοντά στον Νίκο Ανδρουλάκη και διαθέτει ενεργή κομματική παρουσία, ενώ αίτηση για συμμετοχή έχει καταθέσει και η εκπαιδευτικός Αικατερίνη Ντάση.
Ξεχωριστή είναι η περίπτωση της Μαρίας Χήτα.
Η ίδια είχε γνωστοποιήσει, μέσα από τοπικό δημοσίευμα, ότι δεν θα είναι υποψήφια στις επόμενες εθνικές εκλογές, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι παραμένει ενεργό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, στο τοπικό παρασκήνιο ακούγεται έντονα το ενδεχόμενο επανεξέτασης αυτής της απόφασης. Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα δημόσια επιβεβαίωση και συνεπώς πρόκειται για πληροφορία και όχι για δεδομένο.
Οι συνεχείς παρουσίες της σε διαφορετικά σημεία του νομού και η πολιτική αρθρογραφία της υπέρ του ΠΑΣΟΚ είναι στοιχεία που τροφοδοτούν αυτή τη συζήτηση.
Το σταυρόλεξο των εσωκομματικών ισορροπιών
Και εδώ εμφανίζεται μια δεύτερη μάχη.
Ο Σπυρόπουλος βρίσκεται στον στενό πολιτικό πυρήνα Ανδρουλάκη. Στην ίδια πλευρά είχαν τοποθετηθεί Δημητρίου και Βασιλείου, όπως και ο Παπαϊωαννίδης.
Γιώτης και Φραγκούλης είχαν στηρίξει τον Χάρη Δούκα, ενώ ο Πεπόνης την Άννα Διαμαντοπούλου.
Στις γυναίκες, η Καρασαββίδου και η Χήτα, εφόσον η τελευταία επιστρέψει, έχουν επίσης πολιτικές αναφορές στην πλευρά Ανδρουλάκη.
Το ερώτημα επομένως είναι σαφές: Θα προκύψει ένα ψηφοδέλτιο στο οποίο θα κυριαρχούν πρόσωπα της προεδρικής πλευράς ή θα επιδιωχθεί μια ευρύτερη εσωκομματική σύνθεση;
Εκεί που η έδρα έμοιαζε δεδομένη, τα δεδομένα αλλάζουν
Υπάρχει όμως και μια παράμετρος που ίσως είναι σημαντικότερη από τις εσωκομματικές ισορροπίες του ΠΑΣΟΚ.
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, σε αρκετές συζητήσεις στο εσωτερικό του κόμματος στην Πρέβεζα, η κατάκτηση της μίας από τις δύο έδρες αντιμετωπιζόταν σχεδόν ως δεδομένη. Η συζήτηση πολλές φορές δεν ήταν τόσο εάν το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει βουλευτή, αλλά ποιος θα είναι αυτός που θα κερδίσει τον εσωκομματικό ανταγωνισμό και θα καταλάβει την έδρα.
Η εμφάνιση όμως της ΕΛ.Α.Σ. και η νέα πολιτική συνθήκη που διαμορφώνεται στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο αλλάζουν τα δεδομένα.
Πλέον το ΠΑΣΟΚ δεν έχει απέναντί του μόνο τη Νέα Δημοκρατία. Έχει έναν νέο ανταγωνιστή που διεκδικεί μέρος του ίδιου ευρύτερου εκλογικού ακροατηρίου και φιλοδοξεί επίσης να βρεθεί στις δύο πρώτες θέσεις στον νομό.
Και αυτό μετατρέπει μια συζήτηση που μέχρι χθες γινόταν κυρίως γύρω από τον σταυρό προτίμησης, σε μια πολύ πιο δύσκολη μάχη για την ίδια την έδρα.
Πριν λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ λύσουν το ερώτημα ποιος θα γίνει βουλευτής, θα πρέπει πρώτα να απαντήσουν σε ένα άλλο: αν το ψηφοδέλτιο που θα συγκροτήσουν μπορεί πράγματι να κερδίσει τη δεύτερη έδρα.
Γιατί εάν η εσωκομματική αντιπαράθεση για τα πρόσωπα αφήσει πληγές, δημιουργήσει αποστάσεις στην τοπική βάση ή οδηγήσει ανθρώπους σε αποστράτευση, τότε ο λογαριασμός μπορεί να έρθει στην κάλπη.
Η έδρα που μέχρι πρόσφατα για κάποιους έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη, σήμερα πρέπει να κερδηθεί από την αρχή.
Το πραγματικό ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ είναι να συνδυάσει εκλογική δυναμική, τοπική εκπροσώπηση και εσωκομματική ισορροπία, ώστε να μπορέσει να διεκδικήσει μία από τις δύο έδρες.
ΕΛ.Α.Σ.: Ο Μπάρκας, ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ και το στοίχημα της διεύρυνσης
Στην ΕΛ.Α.Σ. η κατάσταση είναι διαφορετική.
Το νέο κόμμα δεν καλείται απλώς να αποφασίσει ποιος θα μπει και ποιος θα μείνει έξω. Μέσα από τις επιλογές προσώπων θα πρέπει να δείξει τι ακριβώς θέλει να είναι.
Και στην Πρέβεζα η συζήτηση ξεκινά αναγκαστικά από τον Κώστα Μπάρκα.
Ο επί σειρά ετών βουλευτής αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ και ανεξαρτητοποιήθηκε, διατηρώντας όμως τη βουλευτική του έδρα.
Και εδώ υπάρχει ένα ιδιαίτερα δύσκολο πολιτικό ζήτημα.
Ο ίδιος είχε στο παρελθόν υποστηρίξει δημοσίως ότι, εάν αποχωρούσε από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα παρέδιδε την έδρα του, με το σκεπτικό ότι η βουλευτική έδρα ανήκει στο κόμμα με το οποίο εκλέγεται ένας βουλευτής.
Σήμερα έχει κάνει το πρώτο βήμα:
Έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έκανε όμως το δεύτερο: παραμένει βουλευτής.
Αυτό δημιουργεί ένα πολιτικό δίλημμα.
Εάν παραμείνει στη Βουλή μέχρι τις εκλογές, η αντίφαση με την προηγούμενη δημόσια θέση του θα εξακολουθεί να τον ακολουθεί.
Εάν, από την άλλη, παραδώσει την έδρα όταν πλησιάσει η κατάρτιση των ψηφοδελτίων της ΕΛ.Α.Σ., οι αντίπαλοί του θα μπορούν να θέσουν το ερώτημα γιατί δεν το έκανε όταν ανεξαρτητοποιήθηκε και το κάνει όταν ανοίγει ο δρόμος μιας νέας υποψηφιότητας.
Έτσι, μια περίπτωση που θα μπορούσε αρχικά να θεωρείται αυτονόητη για το ψηφοδέλτιο, σήμερα συνοδεύεται από περισσότερα ερωτηματικά.
Τα πρόσωπα που έρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.
Πέρα από τον Μπάρκα υπάρχει μια ομάδα προσώπων με πολιτική και οργανωτική σχέση με τον προηγούμενο κομματικό χώρο.
Ο παιδίατρος Βαγγέλης Μπακόλας, σήμερα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛ.Α.Σ., αποτελεί μία από αυτές τις περιπτώσεις.
Στην ίδια συζήτηση βρίσκεται ο Βησσαρίων Μίχας, πρώην γραμματέας της Νομαρχιακής του ΣΥΡΙΖΑ και επίσης μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά και ο Δημήτρης Κώτσης, επίσης πρώην γραμματέας της Νομαρχιακής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει αποχωρήσει πρόσφατα από το κόμμα και το όνομά του βρίσκεται στη σχετική συζήτηση.
Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη δεξαμενή από την οποία μπορεί να αντλήσει υποψηφίους το νέο κόμμα.
Η Αυτοδιοίκηση
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη κατηγορία.
Ο Γιώργος Ζάψας, με μακρά διαδρομή στην Αυτοδιοίκηση, παρουσία στο Περιφερειακό Συμβούλιο και προηγούμενη υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Ηπείρου, αποτελεί ένα από τα πρόσωπα με πολιτική εμπειρία και αναγνωρισιμότητα, αν και τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο ίδιος θα έβλεπε με μεγαλύτερο ενδιαφέρον ενδεχόμενη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο των Ιωαννίνων.
Στην ίδια ευρύτερη αυτοδιοικητική δεξαμενή δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο και το όνομα του Μιλτιάδη Κλάπα, πρώην δημάρχου Πρέβεζας, με μακρά πολιτική και αυτοδιοικητική διαδρομή στον χώρο της Αριστεράς. Χωρίς μέχρι στιγμής να έχει εκφράσει δημόσια πρόθεση υποψηφιότητας, αποτελεί ένα από τα πρόσωπα με εμπειρία και πολιτικές αναφορές που εύλογα μπορούν να βρίσκονται στη συζήτηση γύρω από τη συγκρότηση του νέου χώρου στην Πρέβεζα.
Στο ίδιο ευρύτερο πεδίο βρίσκεται ο εν ενεργεία περιφερειακός σύμβουλος Θεόδωρος Κορωναίος, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει υπάρξει επίσημη ένταξή του στην ΕΛ.Α.Σ. Ο Κορωναίος ακουγόταν έντονα για υποψήφιος και το 2023, αλλά τελικά δεν επιλέχθηκε.
Ένα ακόμη όνομα με αυτοδιοικητική και πολιτική διαδρομή είναι εκείνο του Θανάση Ανωγιάτη, σταθερού στελέχους του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς, χωρίς πάντως να έχει εκφράσει μέχρι σήμερα δημόσια πρόθεση υποψηφιότητας.
Το τρίτο κομμάτι: η διεύρυνση
Υπάρχει τέλος και μία τρίτη κατηγορία, με ιδιαίτερη σημασία για τη φυσιογνωμία του νέου εγχειρήματος.
Τα πρόσωπα που δεν προέρχονται από τον οργανωτικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχουν πολιτική, κοινωνική ή αυτοδιοικητική παρουσία και μπορούν να υπηρετήσουν τη λογική της διεύρυνσης.
Σε αυτή την κατηγορία εντάσσεται η περίπτωση του Γιώργου Νίτσα.
Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο Πρέβεζας και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΕΔ Ηπείρου, με μακρά αυτοδιοικητική διαδρομή και τρεις υποψηφιότητες για τον Δήμο, έχει ήδη ενταχθεί ενεργά στην ΕΛ.Α.Σ, συμμετέχοντας στο Εθνικό Συμβούλιο.
Η περίπτωσή του έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνες των στελεχών που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Συνδυάζει την Αυτοδιοίκηση με την προσπάθεια διεύρυνσης προς ένα ακροατήριο πέρα από τα προηγούμενα κομματικά όρια.
Το όνομα του Νίτσα βρίσκεται πλέον μεταξύ εκείνων που συζητούνται για το ψηφοδέλτιο της Πρέβεζας. Μένει βέβαια να φανεί πόσο εύκολα ένας άνθρωπος που έχει συνδέσει τόσο έντονα την πολιτική του διαδρομή με τον Δήμο Πρέβεζας και την Αυτοδιοίκηση θα αποφασίσει να μεταφέρει το κέντρο βάρους της πολιτικής του παρουσίας και στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Ανανέωση και στις γυναικείες θέσεις
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συζήτηση για τις δύο γυναικείες θέσεις.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί επιλογές που να επιτρέπουν ασφαλή ονοματολογία. Ακούγονται, ωστόσο, διαφορετικά πρόσωπα από την κοινωνία, τον επαγγελματικό χώρο και τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.
Οι συγκεκριμένες επιλογές μπορούν να αποτελέσουν κάτι περισσότερο από την αναγκαία συμπλήρωση του ψηφοδελτίου.
Μπορούν να σηματοδοτήσουν την ανανέωση των προσώπων, να ανοίξουν το ψηφοδέλτιο σε ανθρώπους χωρίς προηγούμενη κομματική διαδρομή και να ενισχύσουν στην πράξη το μήνυμα της διεύρυνσης.
Γιατί, εάν το νέο εγχείρημα θέλει να δείξει ότι δεν αποτελεί απλώς μια διαφορετική εκδοχή του προηγούμενου κομματικού σχήματος, αυτό θα πρέπει να αποτυπωθεί και στα πρόσωπα που θα επιλέξει.
Δύο έδρες και τρεις διαφορετικές στρατηγικές
Κάπου εδώ η συζήτηση πρέπει να φύγει από τα πρόσωπα.
Γιατί υπάρχει ένα ερώτημα μεγαλύτερο από τις προσωπικές φιλοδοξίες όλων όσοι ενδιαφέρονται:
Ποια ψηφοδέλτια μπορούν πραγματικά να κερδίσουν τις δύο έδρες της Πρέβεζας;
Για τη Νέα Δημοκρατία το στοίχημα είναι να διατηρήσει την εκλογική της κυριαρχία, διαχειριζόμενη τις εσωτερικές ισορροπίες και μια ενδεχόμενη πίεση από τα δεξιά της.
Για το ΠΑΣΟΚ είναι να μετατρέψει την ενίσχυση που επιδιώκει σε πραγματική διεκδίκηση έδρας, χωρίς να πληρώσει εσωκομματικά το τίμημα των επιλογών του.
Για την ΕΛ.Α.Σ. είναι να αποδείξει ότι μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της προηγούμενης κομματικής δεξαμενής και να προσθέσει νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.
Σε μια διεδρική περιφέρεια δεν υπάρχει μεγάλη πολυτέλεια για ψηφοδέλτια εσωτερικών διευθετήσεων.
Η κομματική προέλευση, οι προσωπικές σχέσεις και οι ισορροπίες ασφαλώς θα παίξουν τον ρόλο τους.
Στο τέλος όμως υπάρχει ένα πολύ απλούστερο κριτήριο:
Ποιος μπορεί να προσθέσει;
Ποιος μπορεί να φέρει ανθρώπους που σήμερα δεν βρίσκονται στο ίδιο κομματικό ακροατήριο;
Ποιος μπορεί να συνομιλήσει με την Αυτοδιοίκηση, τον παραγωγικό κόσμο, τους επαγγελματίες, τους νέους, τα χωριά και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες του νομού;
Γιατί πριν αρχίσει η μάχη για το ποιος θα είναι πρώτος στον σταυρό, προηγείται μια άλλη:
Να δημιουργηθεί το ψηφοδέλτιο που μπορεί να κερδίσει την έδρα.
Ίσως, λοιπόν, η πρώτη πραγματική εκλογική μάχη στην Πρέβεζα να μη δοθεί την ημέρα των εκλογών.
Να δοθεί πολύ νωρίτερα, όταν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. αποφασίσουν ποια πρόσωπα θα στείλουν στη μάχη για τις δύο έδρες.
