Η Πρέβεζα ετοιμάζεται να ζήσει ξανά έναν από τους πιο δυνατούς και χαρακτηριστικούς παλμούς της. Η «Πρώτη Ανάσταση» δεν είναι απλώς ένα έθιμο· είναι μια έκρηξη συναισθημάτων, ήχων και εικόνων που μεταμορφώνει το ιστορικό κέντρο σε σημείο συνάντησης για μικρούς και μεγάλους.
Κάθε χρόνο, για δεκαετίες, η πόλη κρατά ζωντανή αυτή την παράδοση, που παντρεύει τη θρησκευτική κατάνυξη με τη λαϊκή έκφραση. Από το γραφικό Σαϊτάν Παζάρ μέχρι κάθε γωνιά της αγοράς, το έθιμο εξαπλώνεται και κορυφώνεται με έναν εντυπωσιακό τρόπο: τα «μπότια» σπάνε με δύναμη στα πλακόστρωτα, γεμίζοντας τον αέρα με θόρυβο, ενέργεια και ενθουσιασμό.
Οι ρίζες του εθίμου χάνονται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι κάτοικοι δημιουργούσαν εκκωφαντικό θόρυβο για να απομακρύνουν τους κατακτητές. Σήμερα, αυτός ο ίδιος θόρυβος γίνεται σύμβολο χαράς, ελευθερίας και συνέχειας της παράδοσης.
Ξεχωριστή θέση στο δρώμενο έχει το δικηγορικό γραφείο του Βασίλη Γιάπρου, όπου το έθιμο των «μπότιων» τηρείται με συνέπεια εδώ και χρόνια. Η προετοιμασία ξεκινά ημέρες πριν, από την παραγγελία μέχρι τη μεγάλη στιγμή, όταν τα εντυπωσιακά πήλινα –που φτάνουν και ξεπερνούν το 1,5 μέτρο– πέφτουν από το μπαλκόνι και σπάνε θεαματικά στο πλακόστρωτο της αγοράς.
Στις εικόνες ξεχωρίζει και ο Σπύρος Κόκκαλης, που ποζάρει μπροστά από τα επιβλητικά «μπότια», αποτυπώνοντας το μέγεθος αλλά και τη σημασία της στιγμής.
Το σημείο αυτό αποτελεί πλέον έναν από τους πιο πολυσύχναστους πυρήνες της «Πρώτης Ανάστασης», συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο πλήθος κόσμου και κατακτώντας τη δεύτερη θέση σε προσέλευση, αμέσως μετά τον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους Πρέβεζας.
Η Πρέβεζα δεν γιορτάζει απλώς την Ανάσταση. Τη ζει, τη δημιουργεί και τη μοιράζεται. Και κάθε «σπάσιμο» δεν είναι απλά ένας ήχος — είναι μια υπενθύμιση ότι η παράδοση παραμένει ζωντανή, δυνατή και έτοιμη να περάσει στις επόμενες γενιές.
