Με δέος και συγκίνηση το ετήσιο Μνημόσυνο για τους 140 και πλέον εκτελεσθέντες κατοίκους της Λάκκας Σουλίου

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και ιστορικής μνήμης πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το πρωί στο Νταλαμάνι Μελιανών Πρέβεζας το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των 140 και πλέον εκτελεσθέντων κατοίκων της Λάκκας Σουλίου, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους με φρικτό τρόπο τη νύχτα της 24ης προς 25η Ιανουαρίου 1945, ανήμερα της εορτής του Αγίου Γρηγορίου.

Ανάμεσα στα θύματα συγκαταλέγονται δέκα ιερείς, μία πρεσβυτέρα, καθώς και ανήλικα παιδιά, γεγονός που καθιστά το ιστορικό αυτό γεγονός μία από τις πιο μαύρες σελίδες της τοπικής ιστορίας και ένα διαρκές τραύμα στη συλλογική μνήμη της περιοχής.

Οι εκδηλώσεις μνήμης ξεκίνησαν με Όρθρο και Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου και συνεχίστηκαν με επιμνημόσυνη δέηση στο μαρμάρινο μνημείο, όπου είναι χαραγμένα τα ονόματα των εκτελεσθέντων. Σε μια ατμόσφαιρα σιωπής και σεβασμού, τελέστηκε η προσευχή για την ανάπαυση των ψυχών τους, με τους παρευρισκόμενους να αποτίουν φόρο τιμής σε όσους χάθηκαν άδικα.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από φορείς και οργανώσεις της περιοχής, καθώς και από απογόνους και συγγενείς των θυμάτων, σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της τελετής, όπου η μνήμη ενώθηκε με τη συγκίνηση και τη δικαίωση της ιστορικής αλήθειας.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Βουλευτής Ν.Δ. Πρέβεζας Σπύρος Κυριάκης, ο Δήμαρχος Πρέβεζας Νίκος Γεωργάκος, ο Δήμαρχος Ζηρού Γιώργος Γιολδάσης, ο επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού του Δήμου Πάργας «Βήμα στο Αύριο» Αχιλλέας Γκούμας, ο Πρόεδρος της ΔΕΕΠ Ν. Πρέβεζας Νίκος Σολδάτος, ο δικηγόρος Βασίλης Γιάπρος, εκπρόσωποι του Συνδέσμου Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης ΕΟΕΑ–ΕΔΕΣ, των Σωμάτων Ασφαλείας, του Στρατού, καθώς και πλήθος πολιτών.

Ο καλός καιρός στάθηκε φέτος σύμμαχος, επιτρέποντας τη μαζική συμμετοχή του κόσμου, που με την παρουσία του απέδειξε ότι η θυσία των εκτελεσθέντων δεν ξεχνιέται και πως η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή.

Το ετήσιο μνημόσυνο δεν αποτελεί απλώς μια τελετή, αλλά έναν ιερό φόρο τιμής, ένα χρέος απέναντι στους αθώους νεκρούς και μια υπενθύμιση ότι η ιστορία οφείλει να διατηρείται ζωντανή, ώστε τέτοιες τραγωδίες να μην επαναληφθούν ποτέ.