Χθες επιχειρήθηκε μια ακόμη προσεκτικά σκηνοθετημένη πολιτική επανεμφάνιση.
Και η επιλογή του χώρου μόνο τυχαία δεν ήταν.
Το Θησείο κουβαλά ιστορικό και δημοκρατικό συμβολισμό· παραπέμπει στη συλλογική μνήμη, στην έννοια της πόλης, της δημοκρατίας, της ιστορικής συνέχειας.
Σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της ομιλίας — λέξεις όπως δημοκρατία, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, πατριωτισμός — το μήνυμα ήταν σαφές: μια προσπάθεια πολιτικής επανατοποθέτησης μέσα από ισχυρούς συμβολισμούς.
Η πολιτική όμως δεν είναι σκηνοθεσία.
Και η μνήμη των πολιτών δεν σβήνει με αλλαγή σκηνικού ή αλλαγή «κοστουμιού».
Την πρώτη φορά εμφανίστηκε ως κακέκτυπο του Ανδρέα, δανειζόμενος σύμβολα, συνθήματα και την αισθητική της Αλλαγής, επιχειρώντας να φορέσει έναν ρόλο που ανήκε σε μια ιστορική πολιτική διαδρομή με αυθεντικά χαρακτηριστικά.
Σήμερα επιχειρεί κάτι αντίστοιχο, μέσα από διαφορετική σημειολογία:
ιστορική μνήμη, αντίσταση, δημοκρατικός συμβολισμός, ακόμη και ο πατριωτισμός.
Όμως ο πατριωτισμός δεν είναι επικοινωνιακό μπαλαντέρ.
Δεν είναι λέξη που χρησιμοποιείται κατά περίσταση επειδή εξυπηρετεί το εκάστοτε αφήγημα.
Όπως και η αντιδεξιά ρητορική δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως αμετακίνητη αρχή, όταν η ίδια η πολιτική διαδρομή απέδειξε ότι οι “αδιαπραγμάτευτες” γραμμές γίνονταν απολύτως διαπραγματεύσιμες, όταν προτεραιότητα δεν ήταν οι αρχές ή το εθνικό συμφέρον, αλλά η κατάκτηση της εξουσίας.
Δύσκολα πείθει ένα αφήγημα περί ενότητας, διεύρυνσης και εκπροσώπησης, όταν ο χώρος που μέχρι χθες εκπροσωπούσες οδηγήθηκε σε κατακερματισμό.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα προς τους πολίτες δεν είναι αν μια πολιτική επανεμφάνιση διαθέτει καλύτερη σκηνοθεσία, ισχυρότερα σύμβολα ή ένα πιο προσεγμένο και αποτελεσματικό αφήγημα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
γιατί να επιλέξει η κοινωνία ένα rebranding του χθες, όταν υπάρχει μια αυθεντική, σύγχρονη πρόταση, απόλυτα εναρμονισμένη με τις ανάγκες της εποχής, των πολιτών και τις αξίες που απαιτεί η κοινωνία;
Το νέο δεν είναι να αλλάζεις περιτύλιγμα.
Το νέο δεν είναι να επανασυστήνεσαι κάθε λίγα χρόνια με διαφορετικό πολιτικό «κοστούμι».
Το νέο δεν είναι να δανείζεσαι κάθε φορά κάτι μεγαλύτερο από εσένα για να αποκτήσεις ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ .
Το αληθινά νέο είναι η αυθεντική ανανέωση.
Με νέα πρόσωπα.
Με νέα γενιά στελεχών.
Με ανθρώπους που δεν χρειάζονται δανεικά σύμβολα για να υπάρξουν πολιτικά.
Με καθαρή πολιτική ταυτότητα και αυθεντικό όνομα.
Γιατί οι πολίτες πια, δεν έχουν ανάγκη από κακέκτυπα.
Δεν έχουν ανάγκη από πολιτικές μεταμφιέσεις.
Έχουν ανάγκη από ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ.
Και αυτή δεν χτίζεται με rebranding.
Χτίζεται με αλήθεια, σεβασμό, αγώνα και αφοσίωση στις αρχές και τις αξίες.
