Μια εικόνα που προκαλεί έντονο προβληματισμό και ταυτόχρονα γεννά σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των αθλητικών εγκαταστάσεων αντικρίζουν καθημερινά όσοι επισκέπτονται τα γήπεδα μπάσκετ στο Κολυμβητήριο Πρέβεζας.
Οι τσιμεντένιες κερκίδες βρίσκονται σε κατάσταση προχωρημένης φθοράς, με μεγάλα κομμάτια μπετόν να έχουν αποκολληθεί και τις σιδερόβεργες του οπλισμού να προεξέχουν σε αρκετά σημεία. Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση, καθώς οι κερκίδες χρησιμοποιούνται καθημερινά από αθλητές, γονείς, παιδιά και θεατές, με τον κίνδυνο τραυματισμού να είναι πλέον ορατός.
Το πιο ανησυχητικό είναι πως η συγκεκριμένη εικόνα δεν είναι σημερινή. Η φθορά υπάρχει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει πραγματοποιηθεί ούτε η στοιχειώδης αποκατάσταση από τη Δημοτική Αρχή.
Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο εμφανής κατά τη διάρκεια του πρόσφατου τουρνουά 3on3, το οποίο φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις του Κολυμβητηρίου και συγκέντρωσε περισσότερες από 100 ομάδες και εκατοντάδες επισκέπτες καθημερινά. Αθλητές, συνοδοί και φίλαθλοι δεν μπορούσαν να μην παρατηρήσουν τις επικίνδυνες κερκίδες, αναρωτώμενοι πώς είναι δυνατόν να διεξάγονται τόσο μεγάλες διοργανώσεις χωρίς να έχουν προηγηθεί οι απαραίτητες εργασίες συντήρησης.
Δυστυχώς, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στο Κολυμβητήριο. Η εικόνα εγκατάλειψης φαίνεται να χαρακτηρίζει συνολικά τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου Πρέβεζας, όπου οι ανάγκες συντήρησης και αποκατάστασης παραμένουν για χρόνια ανεκπλήρωτες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και το γεγονός ότι φέτος, μετά από πολλά χρόνια, η Πρέβεζα έχασε τη σημαντική διεθνή διοργάνωση ITF στο τένις, με την κατάσταση των εγκαταστάσεων να αποτελεί έναν από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην απώλειά της. Παράλληλα, αρκετοί ακόμη αθλητικοί χώροι του Δήμου παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις, περιμένοντας τις αναγκαίες παρεμβάσεις που δεν έρχονται ποτέ.
Ο αθλητισμός δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στις προσπάθειες των συλλόγων, των εθελοντών και των αθλητών. Απαιτεί ασφαλείς και λειτουργικές εγκαταστάσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και να προστατεύουν όσους τις χρησιμοποιούν.
Η εικόνα των εκτεθειμένων σιδερών στις κερκίδες δεν προσβάλλει μόνο την αισθητική ενός αθλητικού χώρου. Αποτελεί πρωτίστως ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και ευθύνης. Και όσο δεν γίνονται οι απαραίτητες παρεμβάσεις, ο κίνδυνος παραμένει εκεί, περιμένοντας το επόμενο ατύχημα για να αποδειχθεί ότι η πρόληψη κοστίζει πολύ λιγότερο από την αδιαφορία.
