Το νέο πρόγραμμα της ΔΥΠΑ είναι ένα εργασιακό σκάνδαλο βγαλμένο από τη προ-βιομηχανική εποχή αλλά δυστυχώς έρχεται από το μέλλον που μας ετοιμάζουν. Μετατρέπει τους 30άρηδες της Ελλάδας σε σύγχρονους δουλοπάροικους.
Διαθέτει 50.000 θέσεις για ανέργους 30+ ετών με εξάμηνη διάρκεια. Πιο απλά, διαθέτει 50.000 ανέργους ΔΩΡΕΑΝ στους εργοδότες καθώς επιδοτείται 100% χωρίς να πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές μιας και ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ για τον εργαζόμενο, πέραν μιας βασικής για ατυχήματα. Κάτι που δεν υπάρχει φυσικά για την προστασία του εργαζόμενου αλλά για τη νομική κάλυψη του εργοδότη.
Δένεται ο εργαζόμενος σε μια σχέση εξάρτησης με απολαβές μικρότερες του βασικού μισθού. Δηλαδή ΚΑΤΩ από το όριο της φτώχειας. Όπως δενόταν ένας δουλοπάροικος στον αφέντη του 17ου αιώνα σε μια σχέση μονομερούς ωφέλειας ίσα- ίσα για την πρόσβαση στο δικαίωμα της ύπαρξης.
Η συστηματική αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων τις δύο τελευταίες δεκαετίες στο βωμό της δημοσιονομικής εξυγίανσης, όχι απλά δεν εξυγιαίνει τα πράγματα αλλά αποδεικνύει την ακόρεστη όρεξη για την αφαίμαξη των εργαζομένων στο λειτουργικό βωμό του κέρδους.
Το πρόγραμμα πλασάρεται ως απόκτηση εργασιακής εμπειρίας. Υποτιμάται μεθοδικά η αξία της εργασίας σε επίπεδο συμβάντος απόκτησης εμπειρίας. Όπως ο παρίας, όταν στελνόταν κάπου μακριά για δουλειά, έπρεπε να ξεπληρώσει το κόστος του ταξιδιού στον αφέντη, έτσι και εμείς σήμερα θα ξεπληρώνουμε την εμπειρία με τη σύνταξη μας όσο λαμβάνουμε μισθούς πείνας.
Οι άνεργοι θα έχουν να κάνουν δύο επιλογές: να πέσουν στη παγίδα του προγράμματος χάνοντας 6 μήνες από το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα για να επιστρέψουν στην ανεργία, νομιμοποιώντας όμως στην πορεία την ανασφάλιστη εργασία ή να παραμείνουν στην ανεργία και να αναζητήσουν άλλη λύση. Οι περισσότεροι σήμερα δεν έχουν την “πολυτέλεια” της δεύτερης επιλογής, που δεν είναι και αυτή με τη σειρά της πραγματική επιλογή στην απελπισία της ανάγκης για επιβίωση. Πολλοί θα αναγκαστούν… Αυτό δε σημαίνει ότι συναινούν στη καταστροφή αλλά εξαναγκάζονται….. Η κατασκευασμένη συναίνεση είναι εκβιασμός και το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι η τελευταία επιδρομή στα δικαιώματα της εργατικής τάξης για λίγο παραπάνω δωρεάν εργασία για τις επιχειρήσεις (δωρεάν για αυτούς διότι εμείς τα πληρώνουμε ως φορολογούμενοι) και για λίγο καλύτερα στατιστικά ανεργίας για το κράτος, μειωμένα με το φτηνότερο τρόπο.
Η ελευθερία και η ευελιξία είναι έννοιες- εργαλεία στα χέρια της εκμετάλλευσης αλλά ανέφικτες και παράλογες για τους υπολοίπους. Και αν μια μερίδα του συντηρητικού κόσμου συμφωνεί φέροντας επιχειρήματα όπως αυτά της προσφοράς εργασίας και εμπειρίας από τους εργοδότες και το κράτος και πως “χωρίς αυτούς τι θα γινόμασταν που μας προσφέρουν δουλειά και ψωμί…” Θα πρέπει να θυμίσουμε πως η αστική τους τάξη γεννήθηκε απαντώντας επαναστατικά σε αυτό ακριβώς το ερώτημα όταν η φεουδαρχική τάξη το έθετε στο υπαρξιακό της παραλήρημα. Η εργατική τάξη θα πρέπει να απαντήσει το ίδιο επαναστατικά στο σύγχρονο δουλεμπόριο.
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ιδιωτικών υπαλλήλων Πρέβεζας
